Saturday, February 28, 2009

Freedom Fighters (game)


အရင္တုန္းက ဖတ္ဖူးတဲ့ ဟာသ တစ္ခု သတိရတယ္။


တခါက လူတစ္ေယာက္ဟာ မိုးသည္းသည္းမည္းမည္း ရြာေနတဲ့ ညဖက္ႀကီးမွာ ျမင္းတစ္ေကာင္ စီးၿပီး ခရီးသြား ေနရင္း လမ္းေပ်ာက္ေနေရာတဲ့။ အဲဒီအခါ သူက နားခိုရာလည္း မရွိေတာ့ စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႔ လမ္းသလား ေနရ ရွာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ရုတ္တရက္ "ဂ်ိန္း" ခနဲ နားကြဲမတတ္ ဆူတဲ့ မိုးႀကိဳးပစ္သံနဲ႔ အတူ လွ်ပ္စီးေလး လက္ခနဲ လာေတာ့ သူလည္း သြားရမဲ့ လမ္းကို ခပ္၀ါး၀ါးေလး ျမင္လုိက္ရတယ္။ အဲလိုနဲ႔ ဆက္သြားေနရင္း ဒုတိယ အႀကိမ္ မိုးႀကိဳး ထပ္ပစ္ေတာ့ သူက ျမင္းေပၚကဆင္း၊ ျမက္ခင္းေပၚ ဒူးေထာက္ၿပီး... "က်ေနာ့္ကို လမ္းျပေပးတဲ့ ဘုရားသခင္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္တစ္ခါက်ရင္ အလင္းကို ခပ္မ်ားမ်ားနဲ႔ အသံေလး နည္းနည္း ေလွ်ာ့ၿပီး ျပေတာ္မူပါလားခမ်ား..." လုိ႔ ေအာ္ဟစ္ ဆုေတာင္းလုိက္တယ္။

က်ေနာ္ဟာ အလင္းေယာင္ေတာ့ တစ္ခါမွ မေပးႏိုင္ပဲ မိုးႀကိဳးတစ္ခါတေလ ၀င္၀င္ပစ္တဲ့ အထဲမွာပါပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း မေသရဲ၊ မစြန္႔ရဲ၊ မတိုက္ရဲလုိ႔ ျမန္မာျပည္နဲ႔ မုိင္ေပါင္းမ်ားစြာ ကြာေ၀းတဲ့ အရပ္ကို ေရာက္ေနၿပီး ဘေလာ့ဂ္ရဲ့ ေခါင္းစဥ္အတိုင္း ခုထိ Htoo Myat is nothing ပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္ မိုးႀကိဳးေလး ပစ္ၿပီးေတာ့ ေျပာေနက် ဂိမ္းအေၾကာင္းေတြပဲ ဆက္ေျပာပါမယ္။ :)


ေအာက္က ပုိစ့္တစ္ခုမွာ Freedom Fighters ဆိုတဲ့ ဂိမ္းနာမည္နဲ႔ အေၾကာင္းအရာကို နည္းနည္း ထည့္ေရးခဲ့တယ္ ထင္ပါတယ္။ အဲဒါကို က်ေနာ္ ေဆာ့ျဖစ္တာ သိပ္မၾကာေသးပါဘူး။ က်ေနာ္ ေျပာေနက် အတုိင္း က်ေနာ္ဟာ Real Time Strategy ဂိမ္းေတြပဲ ေဆာ့တာမ်ားပါတယ္။ ဗ်ဴဟာဂိမ္း ေဆာ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ တစ္ကုိယ္ေတာ္ ေသနတ္ပစ္ ဂိမ္းေတြ ေဆာ့ေလ့ မရွိပါဘူး။ ဒီတစ္ခုကေတာ့ အနည္းငယ္ ကြာျခားပါတယ္။

Freedom Fighters ဟာ Third Person Shooter ဂိမ္းပါ။ က်ေနာ္ နားလည္သေလာက္ေလး ရွင္းျပရရင္ First Person Shooter ဂိမ္း ဆိုတာဟာ Counter strike လိုမ်ိဳး ကုိယ္က ကိုယ္ ထိန္းခ်ဳပ္ရတဲ့ ဇာတ္ေကာင္ ရဲ့ မ်က္လံုးက ျမင္ရသလို ျမင္ရၿပီး ေဆာ့ရတာပါပဲ။ Third Person ပံုစံကက်ေတာ့ ကိုယ္က ကိုယ့္ ဇာတ္ေကာင္ တစ္ကုိယ္လံုးကို ေနာက္ကေန ျမင္ရပါတယ္။ ကိုယ္က အဲဒီလူကို ထိန္းၿပီး ကစားရတယ္။ အဲလို ပံုစံေတြကို လိုသလို ေျပာင္းလုိ႔ ရတဲ့ ဂိမ္းလည္း ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္ မကစားဖူးပဲ ၾကားပဲ ၾကားဖူးတဲ့ ဂိမ္းနဲ႔ ဥပမာ ေပးရင္ မမွန္မွာစိုးလုိ႔ Need For Speed နဲ႔ပဲ ဥပမာေပးပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ကားကို ကိုယ္က အျပင္ကေန Third person ပံုစံနဲ႔ ၾကည့္ၿပီး ကစားလုိ႔ ရသလို First person အေနနဲ႔ ကိုယ္က တကယ္ ၿပိဳင္ကားထဲမွာ ၀င္ၿပီး ထိုင္ေမာင္းေနသလိုလည္း ျမင္ရေအာင္ Camera အေနအထား ေျပာင္းလုိ႔ရပါတယ္။

က်ေနာ္ Freedom Fighters ကို Loading အခ်ိန္ေတြ ထည့္မတြက္ရင္ စုစုေပါင္း သံုးနာရီေလာက္ပဲ အခ်ိန္ယူၿပီးေတာ့ ဂိမ္း အစကေန အဆံုးထိ ေဆာ့လုိ႔ ၿပီးသြားခဲ့ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေဆာ့လုိ႔ ေကာင္းတဲ့ ဂိမ္းပါလုိ႔ပဲ ညႊန္းခ်င္ပါတယ္။ ဇာတ္လမ္းကေတာ့ ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့အတိုင္း ဆိုဗီယက္ေတြ သိမ္းထားတဲ့ New York ကုိ ျပန္တိုက္ယူတဲ့ ေျမေအာက္ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ရဲ့ ဇာတ္လမ္း သေဘာမ်ိဳးပါ။ သူက အမွန္တကယ္ေတာ့ တစ္ကုိယ္ေတာ္ ပစ္ခတ္တိုက္ပြဲ၀င္တဲ့ ဂိမ္းမဟုတ္ပါဘူး
။ ကိုယ္က ေတာ္လွန္ေရး အလုပ္ေတြကို ေကာင္းေကာင္း လုပ္ႏုိင္လာတာနဲ႔အမွ် အဖြဲ႔သား ေတြရဲ့ ေလးစားမႈက တိုးလာၿပီး ကိုယ့္ေအာက္မွာ ကိုယ္က အမိန္႔ေပးႏုိင္တဲ့ အျခား သူပုန္ေတြ ရွိလာပါမယ္။

အဲဒီမွာ သေဘာက်စရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္ေတြက... ရႈံးဖို႔ဆိုတာ အေတာ္ေလး အခြင့္အလမ္း နည္းပါတယ္။ သူက ေရာက္ေနတဲ့ အခန္းကေန ျပန္ျပန္ စႏုိင္တဲ့အတြက္ပါ။ ဒါေပမဲ့ တခါတေလ က်ရင္ လမ္းရွာရတာ အင္မတန္ ခက္ခဲပါတယ္။ အဲလိုမ်ိဳးေတာ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ ဂိမ္းထဲမွာ တကယ့္ အျပင္ေလာကနဲ႔ မတူတာ မ်ိဳးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ရွိေနပါေသးတယ္။ ေသနတ္ အခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ မွန္လည္း မေသတာမ်ိဳးေပါ့။ အဲလိုမ်ိဳး အားနည္းခ်က္ေတြ မရွိျပန္ရင္လည္း ကစားလုိ႔ေကာင္းတဲ့ ဂိမ္းတစ္ခု ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ေတာ့ ခက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါေတြကို ဂရုမစုိက္ရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ကစားလုိ႔ေကာင္းတဲ့ ဂိမ္းလုိ႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။

အဲဒီထဲမွာ က်ေနာ္ သေဘာအက်ဆံုး အခန္းတစ္ခု ညႊန္းရမယ္ဆို ဆိုဗီယက္ ၀ါဒျဖန္႔ေနတဲ့ ရုပ္ျမင္သံၾကား ဌာနႀကီးကို သိမ္းယူရတဲ့ အခန္းပါ။ ေနာက္မွ အဲဒီကေန သူပုန္ေတြက သူတုိ႔ အေခြေတြကို လႊင့္တာပါ။ တကယ္ဆို အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူတို႔ ေတာ္လွန္ေရးရဲ့ အဓိက ေခါင္းေဆာင္ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္က အဖမ္းခံထားရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ
"ငါတို႔ ရဲေဘာ္ အသတ္ခံရမွာ စုိးလုိ႔ ငါတို႔ လုပ္ထားတာ ဆိုတာကို ထုတ္မေျပာပဲ တိတ္တိတ္ ေနလုိက္ပါ့မယ္ေလ..."
ဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳးမထားပဲ...
"အစကတည္းက ေသမယ္လို႔ မွန္းၿပီး လက္နက္ကိုင္ တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့တာပဲ။ အဲဒီ ဖမ္းခံထားရတဲ့ ရဲေဘာ္ ေသခ်င္လည္း ေသပေစ ငါတို႔ ေအာင္ျမင္မႈကို ျပည္သူေတြ အားတက္သြားေအာင္ ျပည္သူေတြေရွ႕မွာ ခ်ျပမယ္"
ဆိုၿပီး လုပ္ႏုိင္တာမ်ိဳးကို က်ေနာ္ သေဘာက်မိလုိ႔ပါ။ အဲလိုေတြ လုပ္လုိက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ျပည္သူေတြ သူတို႔ဖက္ကို အမ်ားႀကီး ပါလာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီထဲက ဇာတ္ေကာင္ Chris ရဲ့ အကိုလည္း ဖမ္းခံရၿပီး ကြန္ျမဴနစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က သူ႔ကို သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲမွာ သူ႔ညီကို အဖမ္းခံဖုိ႔ ေျပာခိုင္းပါတယ္။ သူ႔အစ္ကိုက ေျပာခုိင္း တာေတြ အားလံုးကို ေျပာသြားၿပီး
ေနာက္ဆံုးက်မွ
"ငါ ခုဏ ေျပာခဲ့တာေတြ အားလံုးက လိမ္တာ... မင္းလုပ္စရာ ရွိတာ ဆက္လုပ္"
လုိ႔ ေအာ္လုိက္တာ ေနာက္ေတာ့ သူလည္း အသတ္ခံလုိက္ရပါတယ္။ အခက္ဆံုး အခန္း ဆိုရင္ေတာ့ အထဲက ဇာတ္ေကာင္ရဲ့ အကိုကို သတ္လုိက္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို
Governor's Island မွာ တစ္ေယာက္တည္း သြားလုပ္ၾကံရတဲ့ အခန္းပါ။


ဇာတ္လမ္းအရလည္း သိပ္မဆိုးပါဘူး။ ေဆာ့လို႔လည္း ေကာင္းတဲ့ ဂိမ္းပါ။ ဒါေပမဲ့ ဆက္တုိက္ ေဆာ့လိုက္ ရင္ေတာ့ ေတာ္ရံုတန္ရံု Counter Strike နဲ႔ အေထြေထြ အပစ္အခတ္ဂိမ္းေတြ ေဆာ့ထားတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳ ရွိၿပီးသူေတြ ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္ေျပာခဲ့သလိုမ်ိဳး ကစားခ်ိန္ စုစုေပါင္း ၃ နာရီေလာက္နဲ႔ ဂိမ္းတစ္ခုလံုး ၿပီးသြားေအာင္ ေဆာ့ႏုိင္စြမ္း ရွိၾကမယ္လုိ႔ ထင္မိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီဂိမ္းဟာ လြန္ခဲ့ေသာ္ ႏွစ္ အေတာ္မ်ားမ်ားက ဂိမ္းျဖစ္တဲ့အတြက္ Half Life ေလာက္ေတာ့ မဟုတ္ေပမဲ့ နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ ေဆာ့ရင္းနဲ႔ မူးတာမ်ိဳး ရွိႏုိင္ပါတယ္။ Graphics သိပ္မေသသပ္သလို ထင္ရလုိ႔ပါ။

Friday, February 27, 2009

ေရြးေကာက္ပဲြ မတိုင္မီ

ဒီပိုုစ့္ဟာ အင္မတန္ မ်က္ခံုးလႈပ္စရာေကာင္းတဲ့ ပိုစ့္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း ပါးစပ္ မပိတ္ႏုိင္လုိ႔၊ ျမန္မာ လူငယ္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔၊ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံေတာ္သစ္ကို ေမွ်ာ္လင့္သူ တစ္ဦး အေနနဲ႔ အျမင္ေလး မေၾကာက္မလန္႔ ထုတ္ေျပာတတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ လုပ္ရမွာမုိ႔သာ အထိတ္တလန္႔နဲ႔ တင္ရတာ အင္မတန္ သတိထားရပါတယ္။ ဒီပိုစ့္ကို အႀကိမ္ေပါင္း မ်ားစြာ ျပန္ဖတ္ၿပီး တည္းျဖတ္ ထားပါတယ္။ က်ေနာ့္ အျမင္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေက်းဇူးျပဳ၍ အေျပာ လြန္တာေရာ၊ အလြန္ ေျပာတာေရာ ရွိရင္ ခြင့္လႊတ္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။

ပုိစ့္တင္ၿပီးမွ ရန္သူ အက်ိဳးရွိေစႏုိင္သည့္ စာသားမ်ားဟု ေထာက္ျပလာမႈေၾကာင့္ မွန္ကန္သျဖင့္ အခ်ိဳ႕ စာသားမ်ားကို တည္းျဖတ္ထားသည္။

၂၀၁၀ မွာေရြးေကာက္ပြဲ ဆိုေတာ့ ေ၀းပါေသးတယ္လို႔ စိတ္ထဲ ထင္ေနတာ အခုေတာင္မွ ၂၀၀၉ ရဲ့ ေဖေဖာ္၀ါရီ ကုန္ေတာ့မွာပဲ။ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သိပ္လည္း ေမွ်ာ္လင့္မထားပါဘူး။
သူတုိ႔မွာ လက္နက္ေတြ ရွိေနမွေတာ့ သူတို႔ ေပးခ်င္သေလာက္ေလးပဲ ယူရမဲ့ ဘ၀ မို႔လို႔ပါ။ မေပးဘူး ဆိုရင္လည္း ဘာမွ မတတ္ႏုိင္တဲ့ ဘ၀ေတြပါပဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာျပည္သူေတြမွာက ထားရာေန၊ ေစရာသြား ဘ၀ကေန ထြက္မေျပးႏုိင္ရင္ေတာ့ ေပးတာယူ၊ ေကြ်းတာ စား၊ ဘာမွျပန္မေျပာပဲ ေနရမွာပါပဲ။

အခု ေရြးေကာက္ပြဲကို က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မရွိသလို ျဖစ္ေနတာဟာ အဓိကအားျဖင့္ ဆန္းစစ္ၾကည့္ရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ဖက္ကေန ၿခိမ္းေျခာက္မႈ မရွိလို႔သာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆိုရပါမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္ေပးပါ။ ေကာင္းေကာင္း မလုပ္ပဲ လိမ္ရင္ေတာ့ မင္းနဲ႔ငါ ခ်မယ္လုိ႔ ခ်ိမ္းေျခာက္ႏုိင္ရင္ ဟုိကလည္း မုန္လာဥ လုပ္ရဲမယ္လုိ႔ မထင္မိပါဘူး။

ခ်ိမ္းေျခာက္ဖုိ႔ ဘာနဲ႔ ေျခာက္မယ္ ဆိုတာကို စဥ္းစားျပန္ေတာ့လည္း... နယ္စပ္မွာ လက္နက္ကိုင္ ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္နဲ႔ ေကအန္ယူေတာ့ နီးနီးနားနား ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္ဟာ ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္ကို အရမ္းကို ေလးစားအားက်တဲ့ လူငယ္ တစ္ဦးပါ။ ဒါေပမဲ့ ေရြ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး တုန္းက ျပည္သူေတြ အားကိုးတႀကီး ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ေပမဲ့ ေပၚမလာခဲ့ကတည္းက... "ဤေနရာမွ စ၍ တည္းျဖတ္ ထားသည္။"

အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတာ ဘယ္ေလာက္မွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္နားမွာ ျဖစ္ျဖစ္ ဗံုးေလး တစ္လံုးခြဲ၊ ေနာက္ ေရဒီယို တစ္ခုခုမွာ တက္ၿပီး... "ခမ်ားတို႔ ဦးဇင္းေတြကို ထပ္ပစ္သတ္မယ္ဆို ေနာက္ဗံုးတစ္လံုးဟာ ခမ်ားတို႔ ဗိုလ္ေတြ ေနတဲ့ အိမ္ေတြနားမွာ ေပါက္ေစရမယ္။ ထိရဲ ထိၾကည့္... ေက်ာင္းသားတပ္နဲ႔ ေတြ႔မယ္..." လို႔မ်ား လုပ္ခဲ့ရင္ အတြင္းက ျပည္သူေတြမွာ ဘယ္ေလာက္မ်ား အားတက္ လုိက္မလဲဗ်ာ... ဟိုကလည္း ေတာထဲမွာ တိုက္လုိ႔ xxxxxxxxx ဗံုးကေတာ့ တကယ္ေဖာက္မဲ့ပံုပဲ ဆို နညး္နည္းပါးပါးေတာ့ အရွိန္ တန္႔မသြားႏုိင္ေပဘူးလား။ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္း လုပ္ေနၿပီး အၾကမ္းဖက္ သမား အေခၚမခံခ်င္ဘူး ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္လည္း မေျပာတတ္ေတာ့ဘူး။

ေကအန္ယူ အတြက္ ဆိုရင္လည္း သူတို႔က ကာကြယ္ထားတယ္။ ေကအန္ယူ မရွိရင္ အားလံုး ကုန္ၿပီ ဆိုတဲ့ ဒုကၡသည္ စခန္းေတြကိုလည္း တကယ္တမ္းသာ တပ္မေတာ္ အစိုးရက ျပႆနာ ရွာရင္ ကုလသမဂၢ အေနနဲ႔လည္း ပိုၿပီး ၀င္ရွင္းလုိ႔ ေကာင္းတာေပါ့။ လႊတ္ထားေပးလုိက္ပါေတာ့။ ၾကာရင္ ေတာက ၾကမ္းတာနဲ႔ ေဒါင္းအိုုးေ၀ထဲမွာ ျမင္ဖူးတဲ့ ကာတြန္းေလး တစ္ခုထဲမွာ ေျပာသလို... "ဤေနရာမွ စ၍ တည္းျဖတ္ ထားသည္။"

ဒီအေၾကာင္း ဒီတင္ ရပ္ၿပီး စိတ္ဓါတ္က်စရာေတြ ဆက္မေျပာပဲ က်ေနာ့္ အျမင္ေလး ေျပာရမယ္ ဆိုရင္...

ဒီ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြကို ဖန္တီးေပးႏုိင္မဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတာ့ လိုကို လိုအပ္လာ ေနပါၿပီ။ အခု ျပည္တြင္းမွာ ေငြတစ္သိန္း ေပးၿပီး ေခါင္းျဖတ္ခိုင္းမယ္ဆို ျဖတ္မယ့္ ျပည္သူေတြ တန္းစီ ေနေလာက္ေအာင္ စီးပြားပ်က္ကပ္မွာ လည္ပင္းနစ္ေနၾကပါၿပီ။ အဲဒီ အဖြဲ႔အစည္းဟာ ျပင္ပက ေငြေၾကး ေထာက္ပံ့မႈနဲ႔ အတြင္းက မုန္းတီးေနတဲ့ ျပည္သူေတြကို ပူးေပါင္းၿပီး အစိုးရကို ၿခိမ္းေျခာက္ႏုိင္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကို လုပ္ကိုင္ႏုိင္မဲ့ အဖြဲ႔အစည္း တစ္ခု ျဖစ္လာဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။

အဲဒီအဖြဲ႔အစည္းမွာ ကိုယ့္ဟာကုိယ္ ဂုဏ္ေတြ စြတ္ယူၿပီး ငါ ဒီအဖြဲ႔ကကြလို႔ ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြ မပါေလ ပိုေကာင္းေလပါပဲ။ (က်ေနာ့္လုိ ေကာင္မ်ိဳး မထည့္မိေအာင္ ေရွာင္ေပါ့) အေျခခံ ဖြဲ႔စည္းပံုမ်ိဳးကို ကြန္ျမဴနစ္ ေျမေအာက္ ကလပ္စည္း ဖြဲ႔စည္းပံုေတြလို ကိုယ့္အေပၚကလူ တစ္ေယာက္ကလြဲလုိ႔ တျခား ဘယ္သူေတြ ပါတယ္ဆိုတာကို ဘယ္လိုမွ မသိႏုိင္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုမ်ိဳး ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ မလိုအပ္ရင္ မီဒီယာနဲ႔ မဆက္ဆံတာမ်ိဳး ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ဖို႔ မဟုတ္တဲ့အတြက္ သိပ္ မ်က္ႏွာျပဖုိ႔ မလိုဘူးလုိ႔ ယူဆပါတယ္။ မ်က္ႏွာမျပေလ ေအးခ်မ္းေလေလပါပဲ။

က်ေနာ္ အဲဒါမ်ိဳး မလုပ္ႏုိင္တဲ့အတြက္ အၾကံေပးဖုိ႔သာ တတ္ႏိုင္ပါတယ္။ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို နည္းနည္း အေသးစိတ္ ထပ္ခ်ဲ့ရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ျဖင့္...

ရွင္းရွင္းနဲ႔ လြယ္လြယ္ေျပာရမယ္ဆို... အပင္ပမ္းခံၿပီးေတာ့ ဗံုးေတြ ဘာေတြ ခိုးသြင္းမေနပါနဲ႔... သူ႔ရပ္ကြက္ထဲက ျပည္ေထာင္စု ၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ျဖိဳးေရး အသင္းကို မုန္းတဲ့ လူကို အဲဒီရံုးကို မီးတင္ရႈိ႕ဖို႔ ပုိက္ဆံေပးၿပီး ခိုင္းပါ။ မီးရႈိ႕တာကေတာ့ ဘာမွ အထူး လက္နက္ေတြ ဘာေတြ မလိုပါဘူး။ ဟိုက မုန္းတဲ့ ဟာကိုလည္း မီးတင္ရႈိ႕ရမယ္ ပုိက္ဆံကလည္း ရဦးမယ္ ဆိုေတာ့ ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးဟာ ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ မ်ားပါတယ္။

ေနာက္ဆက္တြဲ လုပ္ရမဲ့ ကိစၥကေတာ့ (အစြန္းေရာက္ အၾကမ္းဖက္ သမားဆန္ေပမဲ့ လိုအပ္မယ္) မ်က္ႏွာဖံုးေတြ ဘာေတြ စြပ္ၿပီး ဗီဒီယိုရုိက္... "ခမ်ားတို႔ ေရြးေကာက္ပြဲကို မွန္မွန္ကန္ကန္ လုပ္ပါ။ မလုပ္ရင္ေတာ့ ခမ်ားတုိ႔ အိမ္ေတြ အားလံုးကို မီးေလာင္တိုက္ သြင္းပစ္မယ္။ ခမ်ားတို႔ အိမ္ လာရႈိ႕လို႔ မရရင္ေတာင္ ခမ်ားတို႔ ေအာက္က ဗိုလ္ေတြရဲ့ အိမ္ေတြကို မီးရႈိ႕မယ္။" စတာမ်ိဳးေတြနဲ႔ ျခိမ္းေျခာက္ သင့္တယ္။ ေနာက္ အင္တာနက္ေပၚ လူျမင္ႏုိင္တဲ့ ေနရာေတြမွာ တင္ေပါ့။

ဒါဟာ ျမန္မာျပည္ကို ျမန္ျမန္ သတိထားမိလာ ေစႏုိင္တဲ့ နည္းတစ္နည္းလည္း ျဖစ္ႏုိင္သလို တပ္မေတာ္ အစိုးရအတြက္လည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ခ်ီတုန္ခ်တုန္ ျဖစ္လာေစမဲ့ နည္းလမ္းပါပဲ။ ေနာက္ အၾကမ္းဖက္ နည္းကို သံုးတဲ့အတြက္ တစ္ခုခု ထူးထူးျခားျခား ျဖစ္လုိက္ရင္ က်ဳပ္တို႔ လုပ္တာပါ၊ က်ဳပ္တို႔လူပါ ဆိုၿပီး ထထေအာ္တတ္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းအခ်ိဳ႕လည္း (သူတို႔က အၾကမ္းမဖက္လုိ႔ ေအာ္ထားတဲ့အတြက္) နာမည္ ၀င္မခံ (အျမတ္မထုတ္)ရဲပဲ တိတ္တိတ္ ေနၾကပါလိမ့္မယ္။

ေနာက္ ျပည္သူအမ်ား သြားလာတဲ့ ေနရာမွာ စာေတြ ျဖန္႔တာမ်ိဳး လုပ္လုိ႔ရပါတယ္။ အဲဒါမ်ိဳးကေတာ့ အေတာ္မ်ားမ်ား လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြဲျပား ျခားနားသင့္တာကေတာ့ လူ နားမလည္ပဲ ႏုိင္ငံေရးသမား လူတန္းစားကပဲ နားလည္ႏုိင္တဲ့ ခမ္းနားထည္၀ါတဲ့ စာေတြနဲ႔ မေရးပဲ ျမန္မာျပည္ လူတန္းစားတိုင္းက နားလည္ ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ရွင္းလင္းတဲ့ စာေတြကို ျဖန္႔တာမ်ိဳး လုပ္သင့္ပါတယ္။ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ဘာေတြ ေျပာမေနပဲ အဲဒီထဲက စစ္တပ္ လက္ေအာက္မွာေတာ့ မရႏုိင္တာ ေသခ်ာၿပီး ျပည္သူအတြက္ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း အက်ိဳးရွိေစႏုိင္မဲ့ အခ်က္ တစ္ခ်က္ ေလာက္ကိုပဲ ဆြဲထုတ္ၿပီး ရွင္းရွင္းေလး ေျပာရပါမယ္။

ျမန္မာျပည္ရဲ့ ပညာေရး အဆင့္အတန္းဟာ နိမ့္က်သထက္ နိမ့္က်လာပါတယ္။ အျပင္က ပညာ ေကာင္းေကာင္း သင္ယူႏုိင္ၿပီး အျမင္က်ယ္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ ခန္႔ခန္႔ႀကီး ေရးတာကို ျပည္တြင္း အေျခခံ လူတန္းစားက နားမလည္ႏုိင္ ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီေတာ့... အခုလိုေလးသာ ဘိုလိုေလး ညွပ္ညွပ္ၿပီး တရားေဟာၾကရင္ "ဟာ... ဘာေတြ လာေျပာေနတာလဲ... ၿဂိဳဟ္သားလား... ဘယ္က လာတာလဲ... ဘာမွ နားမလည္ဘူး... သြား..." ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္လာေတာ့မွာပါပဲ။

က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တဲ့ဟာေတြကို ခပ္ရႊင္ရႊင္ေတြ၊ သေရာ္တာေတြ မပါေတာ့ပဲ ႀကိဳးစား အက်ဥ္းခ်ဳပ္ရရင္ေတာ့...

  • နည္းနည္းေလး အၾကမ္းဖက္ဖုိ႔ လုိအပ္တယ္။
  • မီဒီယာ အသံုးျပဳၿပီး လူသိရွင္ၾကား ၿခိမ္းေျခာက္မယ္။
  • လူတန္းစားတိုင္း နားလည္လြယ္မဲ့ အေျခခံ ျမန္မာစကားနဲ႔ စည္းရံုးမယ္။
  • အခြင့္အေရးေတြ တန္းစီ ေျပာျပမေနပဲ တုိက္ရုိက္ အက်ိဳးရွိေစမဲ့ အခ်က္ေတြသာ ရွင္းရွင္းေလးေျပာမယ္။
  • အဲဒါေတြကို လုပ္ကိုင္ႏုိင္ဖုိ႔ လွ်ိဳ႕၀ွက္ သိုသိပ္ က်စ္လစ္တဲ့ အဖြ႔ဲအစည္းတစ္ခု လိုအပ္တယ္။

က်ေနာ္ကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ငယ္ေသးေတာ့ ပညာေလး ဘာေလး သင္၊ လုပ္စရာ ရွိတာေလး လုပ္ၿပီး ေလေပါရင္းနဲ႔ပဲ သူမ်ားလုပ္ရပ္ေတြ ထိုင္ၾကည့္လုိက္ပါဦးမယ္။ စစ္တပ္ျပဳတ္က်ၿပီး အရိုးပံုေပၚ ေခါင္းေပါင္းစ ေထာင္ခ်င္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ တက္လာခဲ့တာမ်ိဳး ရွိမွ ၀င္ပါပါေတာ့မယ္။

Wednesday, February 25, 2009

Games + Propaganda

က်ေနာ္ လြန္ခဲ့တဲ့ လက ေကာလိပ္၀င္ဖို႔ အဂၤလိပ္စာ သြားေျဖေတာ့ ေတာင္အေမရိကသား တစ္ဦးနဲ႔ ေတြ႔တယ္။ ထိုင္ေစာင့္ေနရင္း အလာပ သလာပ ေျပာျဖစ္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း လာခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံကို ေမးေတာ့တာေပါ့။ က်ေနာ္က ျမန္မာလို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ ျဖစ္ေနက်အတိုင္းပဲ မသိပါဘူး။ အဲဒီအခါမွာ သူ႔ လက္စြဲ ကြန္ပ်ဴတာေလးကေန Youtube စာမ်က္ႏွာကို ဖြင့္ၿပီး ျမန္မာကို ရုိက္ရွာလုိက္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက သူရုိက္ရွာလုိက္ေတာ့ ကံဆိုး ေထာက္က်စြာနဲ႔ ေကာ္ပီ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္က ထိပ္မွာ ထြက္လာတယ္။ သီခ်င္း နာမည္ေတာင္ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။

သူမ်ား အဲဒီသီခ်င္းေလး ဖြင့္နားေထာင္လုိက္ရင္ မ်က္ႏွာ ဘယ္နား ထားရမယ္ေတာင္ သိေတာ့မယ္မထင္ဘူး။ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ သီခ်င္းကို သူမၾကားဖူးရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့။ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာက အဲဒါဟာ ပထမဆံုး အေတြ႔အၾကံဳ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ တို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘယ္ေလာက္ နာမည္ႀကီးပါတယ္ ဆိုဆို ျမန္မာျပည္ကို မသိသူေတြ အမ်ားႀကီး၊ အမ်ားႀကီးမွ၊ အမ်ားႀကီး ရွိေနပါတယ္ ဆိုတာကို က်ေနာ္တို႔ အားလံုး သေဘာေပါက္ ၾကရပါမယ္။

က်ေနာ္တို႔ လူမ်ားစုရဲ့ သေဘာတူညီမႈနဲ႔ သြားေနတဲ့ (လို႔ထင္ရတဲ့) အၾကမ္းမဖက္ လမ္းစဥ္ႀကီးနဲ႔ဆို တပ္မေတာ္ အစိုးရကို ကမာၻက ဖိအား ေပးႏုိင္ဖို႔အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံမွာ ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္ေနတယ္၊ ဘာေတြလုပ္ေနတယ္ ဆိုတာကိုလည္း နည္းနည္းေတာ့ ကမာၻအ၀ွန္းက လူေတြက တီးမိေခါက္မိ ရွိေနသင့္တယ္လုိ႔ မထင္မိၾကေပဘူးလား...

လိုရင္းကို ေရာက္ေအာင္ စကားမစပ္ေလး ဆြဲထည့္ရရင္ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္မွာမွ MIT ေက်ာင္းသား ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ အဲဒီက ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ ပူးေပါင္း လုပ္ၿပီး Space war ဆိုတဲ့ဂိမ္းေလးကေန စေပၚတဲ့ Personal Computer Game ေတြဟာ အခုခ်ိန္မွာဆို သူ႔လုိင္းနဲ႔သူ ပံုမွန္သြားေနတဲ့ လုပ္ငန္းတစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့ပါၿပီ။ ဒီကေန႔မွာဆို ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ သြင္းထားရေသာ Counter-Strike လို first person shooter ဂိမ္းလို၊ World of war craft လို Hero ဂိမ္းေတြ၊ ေနာက္ တျခား Real Time Strategy ဂိမ္းေတြ အပါအ၀င္၊ အားလံုးနီးပါးဟာ အင္တာနက္ေပၚမွာ ဆာဗာေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ ကစားလုိ႔ ရႏုိင္ေနပါတယ္။ အဲဒီမွာမွ စက္ထဲမွာ ဘာမွ သြင္းထားစရာ မလိုပဲ ေဆာ့ႏုိင္တဲ့ Cybernations တုိ႔ Travian တို႔လို ဂိမ္းမ်ိဳးေတြလည္း အင္တာနက္ ေပၚမွာ ရွိေနပါတယ္။

အေမရိက တစ္ႏုိင္ငံထဲမွာတင္ ဒီကေန႔ အင္တာနက္ လႈိင္းေပၚမွာ တည္ထားတဲ့ ဂိမ္း ဆာဗာေပါင္း ငါးသိန္းေက်ာ္ ရွိေနၿပီလို႔ ၀ီကီပိဒိယ အရ သိရပါတယ္။ ဒါေတာင္ ဂိမ္းကို အေသအေက် ေဆာ့ၾကတဲ့ တရုတ္ျပည္မွာ ဘယ္ႏွစ္ခု ရွိလဲ ဆိုတာကို မသိရေသးပါဘူး။ အဲဒီ ဆာဗာ တစ္ခုခ်င္းစီမွာလည္း ၀င္ေရာက္ ေဆာ့ေနၾကတဲ့ လူေပါင္းဟာ အနည္းဆံုး ေသာင္းဂဏန္းေတာ့ ရွိၾကပါတယ္။ အဲလိုထဲမွာ ၀င္မေဆာ့ပဲ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အင္တာနက္ မတက္ပဲ ေဆာ့တဲ့ က်ေနာ္တုိ႔လို ကြန္ပ်ဴတာဂိမ္း ကစားသူေတြလည္း ရွိေနၾကပါေသးတယ္။

အဲဒီမွာမွ ဂိမ္းကို အသံုးခ်တတ္ရင္ ဘယ္လို အက်ိဳးအျမတ္ ေပၚလာတတ္တယ္ ဆုိတာကို ေျပာျပရရင္... ဥပမာ တစ္ခုအေနနဲ႔... ဒီေခတ္ လူငယ္ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ကြန္ျမဴနစ္ေတြ အေၾကာင္း မၾကားဖူးရင္ မၾကားဖူးဘူး။ ၾကားဖူးတယ္ ဆိုလည္း ရန္သူလို႔ပဲ ျမင္မွာပါပဲ။ ဂိမ္းအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ကြန္ျမဴနစ္ေတြဟာ ရန္သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ငယ္ငယ္ေလး ကတည္းက Nintendo ဂိမ္းစက္ေလးမွာ အေခြထိုးၿပီး ေဆာ့ကတည္းက အေမရိကန္ သူရဲေကာင္း ႏွစ္ေယာက္ က်ဴးဘားကြ်န္းကို တက္သိမ္းတဲ့ ဂိမ္းေလး ေဆာ့ျဖစ္တာ ခုထိ မွတ္မိပါေသးတယ္။

အျခား ဥပမာ တစ္ခု ျပရရင္ Freedom Fighters ဆိုတဲ့ ဂိမ္းကို က်ေနာ္ ေဆာ့ျဖစ္တာ မၾကာေသးပါဘူး။ သူ႕ နာမည္နဲ႔ ပံုစံၾကည့္ၿပီး က်ေနာ္မွန္းတာက... ရုရွား ဆိုဗီရက္ အစိုးရကို မေက်နပ္တဲ့ သူတို႔ လူေတြက ေတာ္လွန္တာလား... ဒါမွမဟုတ္ ဆိုဗီယက္ ယူနီယံ ေခတ္က သိမ္းထားတဲ့ ဥေရာပ ႏုိင္ငံငယ္ တစ္ခုခုကမ်ား ပုန္ကန္တဲ့ သေဘာ ဂိမ္းလုပ္တာလားလို႔ေပါ့။ တကယ္တမ္း ေဆာ့ၾကည့္ေတာ့ ဂိမ္း ဇာတ္လမ္းအရ ဆိုဗီယက္ တပ္နီေတာ္က New York ကုိ သိမ္းၿပီး အဲဒါကို အေမရိကန္ Freedom fighter ေတြက ေတာ္လွန္တဲ့ ဇာတ္ပါ။ စဥ္းစားသာ ၾကည့္ေပါ့။ ဘယ္တုန္းကမွ ျဖစ္မလာခဲ့တဲ့ ဇာတ္ကိုေတာင္ ဖန္တီးၿပီး တကယ္လို႔မ်ား ျဖစ္လာခဲ့ရင္ ဒီလုိသာ လုပ္ၾကပါလုိ႔ စာတန္းမထိုးေပးရံု တမယ္ပါပဲ။ ၀ါဒျဖန္႔တာ ေကာင္းခ်က္ပါ။

အဲလို ျဖစ္ႏုိင္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဂိမ္းကစားတဲ့ လူငယ္ေတြ မ်ားစြာအတြက္ တျခား မီဒီယာအမ်ိဳးအစားနဲ႔ ေပါက္ဖုိ႔ မလြယ္ကူပါဘူး။ တစ္နည္းအားျဖင့္ Age of Mythology ကို ကစားလုိ႔ Greek Mythology ကို စိတ္၀င္စား လာတာမ်ိဳး ျဖစ္သြားေအာင္ လုပ္မွ ရမွာပါ။ အဲဒီေတာ့ ျမန္မာအေၾကာင္းကို နည္းနည္းပါးပါး စိတ္၀င္တစားေလး ဟိုရွာ သည္ရွာ ၾကည့္လာၾကေအာင္ ျမန္မာ့ ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ဂိမ္းမ်ား ရွိရင္ မေကာင္းဘူးလားလုိ႔ က်ေနာ္ေတြးမိတယ္။ ဂိမ္း Intro ေတြမွာကအစ ဆႏၵျပတဲ့ အခန္းေတြ၊ စစ္တပ္က တကယ္ ပစ္သတ္ခဲ့တဲ့ မွတ္တမ္း၀င္ ဗီဒီယိုေတြ ထည့္ေပးမယ္၊ Campaign ေတြကိုလည္း တကယ့္သမုိင္းအတုိင္း သြားမဲ့ ဂိမ္းေပါ့။

တကယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာ့ ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဂိမ္းကို ေဆာ့ဖူးတဲ့ ကေလးဟာ လူႀကီးျဖစ္လာတဲ့ အခါ ကိုယ့္အလုပ္ ကုိယ့္အကိုင္နဲ႔ ဂိမ္းဖက္ မလွည့္ႏုိင္ေတာ့ရင္ေတာင္ တကယ္လုိ႔ ျမန္မာ့အေရးအတြက္ တစ္ခုခု အက္ရွင္ ယူသင့္ မယူသင့္ သူတုိ႔ ႏုိင္ငံအစိုးရမွာ မဲခြဲၾကၿပီေဟ့ ဆို... တခါမွေတာင္ မၾကားဖူးတဲ့ ႏုိင္ငံအတြက္ ဘာလို႔ ကူဖို႔ မဲထည့္ေပးရမွာလဲ ဆိုတာထက္၊ စစ္တပ္ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ႏုိင္ငံပဲ။ ငယ္ငယ္က ကစားဖူးတဲ့ ဂိမ္းထဲမွာတုန္းက ျပည္သူေတြကို ပစ္သတ္တဲ့ အေၾကာင္းေတြ ေတြ႔ဖူးတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘာပဲေျပာေျပာ ကူဖို႔ ဖက္ကို မဲ ထည့္လိုက္ပါ့မယ္ေလ ဆိုၿပီး ျဖစ္တာမ်ိဳးေလာက္ေတာ့ ရွိလိမ့္မယ္လို႔ ခန္႔မွန္းတယ္။

ဒါ့အျပင္ ျမန္မာ လူငယ္ ပညာရွင္ေတြကို စုစည္းၿပီး Game project တစ္ခုကို ဖြင့္ေပးႏုိင္ရင္ (ျမန္မာျပည္ အပါအ၀င္) ႏုိင္ငံ တကာမွာ ျပန္႔ပြား ယိုစီးေနတဲ့ ျမန္မာ ဦးေႏွာက္ေတြရဲ့ စုေပါင္း ဖန္တီးမႈ တစ္ခုကို ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျဖစ္ေနက်အတုိင္း အဖြဲ႔ဖြဲ႔ၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ကြဲမသြားခဲ့ရင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာေတြရဲ့ ေတာ္ပံုနဲ႔ဆို တကယ္ ေကာင္းတဲ့ ဂိမ္းတစ္ခု ထြက္လာမွာ မလြဲပါဘူး။

ျပည္ပမွာ ျမန္မာ programmer ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနၾကပါၿပီ။ ျပည္တြင္းက ျမန္မာ လူငယ္ေတြဟာ ဂိမ္းရဲ့ အသံပုိင္း ဆုိင္ရာကို ကူညီႏုိင္မယ္။ ေနာက္ တကယ္လုိ႔ 3D ရုပ္ပံုေတြ မသံုးပဲ Red alert 2, Age of Empires 2 တို႔လို လုပ္မယ္ဆို ျပည္တြင္းက ပန္းခ်ီ ပညာရွင္ေတြနဲ႔ အရုပ္ေတြ ဖန္တီးလို႔ ရပါေသးတယ္။ စီးပြားပ်က္ကပ္ႀကီးမွာ အႏၲရာယ္အတြက္ နာမည္မေဖာ္ႏုိင္ေပမဲ့ ၀င္ေငြရွိတဲ့ အလုပ္ေလးနဲ႔ဆို အတြင္းက လူငယ္ေတြလည္း အဆင္ေျပမယ္။ ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဂိမ္းမ်ိဳး လုပ္မယ္ဆို ျမန္မာ ျပည္တြင္းက ျဖစ္ျဖစ္ ျပည္ပက ျဖစ္ျဖစ္ ျပည္တြင္းစစ္ ကာလသမိုင္း ကြ်မ္းက်င္သူေတြပါ ငွားရမ္းၿပီး အလုပ္ေပး ႏုိင္ပါတယ္။ အဂၤလိပ္ ျမန္မာ ႏွစ္ဘာသာ ထုတ္မဲ့ ဂိမ္းဆို အဂၤလိပ္ ျမန္မာ ႏွစ္မ်ိဳးလံုး ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ တတ္ေျမာက္တဲ့ ပညာရွင္ေတြလည္း အလုပ္ရႏုိင္ပါေသးတယ္။ Real time strategy ဂိမ္းတစ္ခုဆို unit တိုင္းအတြက္ အသံက တစ္မ်ိဳးစီ လိုအပ္မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လူအေတာ္မ်ားမ်ားဆီက အသံေတြကို သြင္းယူျခင္းနဲ႔ သူတုိ႔ကို ၀င္ေငြ အနည္းငယ္ ေပးႏုိင္ပါမယ္။

၀ါဒဖ်န္႔ခ်ိျခင္း အက်ိဳးအျမတ္အေနနဲ႔ ဒီအတုိင္းဆို တျခားလူေတြက ၾကည့္ခ်င္မွ ၾကည့္ၾကမဲ့ ၈၈ အေရးအခင္း၊ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးတုန္းက ပစ္ခတ္တဲ့ ဗီဒီယိုေတြကို က်ေနာ္တုိ႔ ၾကားထဲမွာ ထည့္မယ္။ Game intro မွာ ျမန္မာျပည္ရဲ့ သမိုင္းကို ခ်ံဳၿပီး နားလည္ႏုိင္ေလာက္တဲ့ animation ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ရုပ္ရွင္ သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္ျဖစ္ ထည့္မယ္။ ျမန္မာ့ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးကို ေငြေထာက္ပံ့ ကူညီေနၾကသူေတြလည္း ဘာေၾကာင့္ လုပ္ရေၾကာင္း ထိေရာက္တဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ဂိမ္းတစ္ခု ေပၚလာမယ္ဆို ေထာက္ပံ့ခ်င္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ (ဒီအတုိင္းလည္း ေပ်ာက္ေပ်ာက္ကုန္တာ ႏွစ္ေပါင္းနဲ႔ ေငြသန္းေပါင္းမွ မနည္းေတာ့တာ...) စီးပြားျဖစ္ ဂိမ္း အေနနဲ႔ေတာ့ ဘယ္စီးပြားေရးသမားမွ စြန္႔စား ထုတ္ခ်င္မွာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ ရႏုိင္တဲ့ ေနရာကေန ေငြအား အကူအညီနဲ႔ ဇာတ္ညႊန္းပုိင္းနဲ႔ အေတြးအေခၚပိုင္း ၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္ျခင္း မရွိတဲ့ နည္းပညာပုိင္း ဆိုင္ရာ အကူအညီေတာ့ လက္ခံဖို႔ လိုအပ္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္မိပါေၾကာင္း...

Tuesday, February 24, 2009

Happy Tree Friends

All 20 characters of Happy Tree Friends (photo: Wikipedia)

ေသြးထြက္သံယိုေတြ ျပတာမွ ပက္ပက္စက္စက္ကြာ... လို႔ ေရရြတ္တဲ့ စကား၀ုိင္းမွာဆို ဘာအေၾကာင္း ေျပာတာလုိ႔ ထင္မိပါသလဲ... ျဖစ္ႏုိင္တာကေတာ့ သူတုိ႔ၾကည့္တဲ့ စိတၱဇ လူသတ္ကား အေၾကာင္း ဒါမွမဟုတ္ သရဲကား တစ္ကားကား အေၾကာင္း ေျပာေနတာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ Final Destination လို ပက္ပက္စက္စက္ ေသတဲ့ ကားမ်ိဳးေသာ္လည္းေကာင္း၊ စစ္ကားေသာ္လည္းေကာင္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္လိမ့္မယ္။

ဒါေပမဲ့ ကေလးႀကိဳက္ ကာတြန္းရုပ္ေလးေတြနဲ႔ ေပ်ာ္စရာ တီးလံုး ေလးေတြနဲ႔ ကာတြန္းကား တစ္ကားအေၾကာင္း ေျပာေနတာလုိ႔ေတာ့ ဘယ္သူမွ ေတြးမိဖို႔ မရွိပါဘူး။ ကာတြန္းကား အေၾကာင္း ေျပာေနတာ ဆိုလို႔ကေတာ့ အဲဒီ ကာတြန္းကားဟာ Black comedy စာရင္းထဲ သြင္းထားခံရေသာ Happy Tree Friends ပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ Happy tree friends ဟာ ကေလးႀကိဳက္ ခ်စ္စရာ ကာတြန္းရုပ္ေလးမ်ားနဲ႔ ေပ်ာ္စရာ ဂီတသံေလးေတြနဲ႔ စတင္ၿပီး ပက္ပက္စက္စက္ ေသြးထြက္သံယို ျဖစ္တာကို အတံုးလိုက္ အတစ္လုိက္ ျပတဲ့ Flash ကာတြန္းတို အပုိင္းငယ္ေလးေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ကေလးႀကိဳက္ ကာတြန္းရုပ္ေလးေတြ ပါေပမဲ့ သူတို႔ တရား၀င္ ဆိုက္မွာကို "not recommended for small children" လုိ႔ သတိေပးထားပါတယ္။ သူတို႔ေတြရဲ့ ခ်စ္စရာ ကာတြန္းရုပ္ေလးေတြ ပါ၀င္တဲ့ ဇာတ္ကားတိုင္း လိုလိုမွာ ေသလုေျမာပါး နာၾကင္တာ၊ ေသြးထြက္သံယို ျဖစ္တာ၊ ပက္ပက္စက္စက္ ေသဆံုးတာကေတာ့ အျမဲတမ္း ပါ၀င္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ေအာက္မွာ သူတို႔ထဲက သိပ္မဆိုးဘူးလုိ႔ ထင္ရတဲ့ ဗီဒီယိုေလးတစ္ခု နမူနာ တင္ထားပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာေတာင္ အေတာ္ေလး ပက္ပက္စက္စက္ေတြ ပါပါတယ္။ ႏွလံုးေရာဂါ ရွိတဲ့လူေတြ ၾကည့္သင့္ မၾကည့္သင့္ေတာ့ က်ေနာ္လည္း အတိ အက် မေျပာႏိုင္ပါဘူး။



အဲလို ပက္ပက္စက္စက္ ျပတာကလည္း မထင္မွတ္ပဲ အႀကီးအက်ယ္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္မွာ စတင္ခဲ့တဲ့ ဒီ ကာတြန္း အပိုင္းငယ္ေတြဟာ... ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ အင္တာနက္ အခ်က္အလက္အရ Happy Tree Friends ၀က္ဘ္ဆိုက္မွာ တစ္လကို အႀကိမ္ ၁၅သန္းေလာက္ ကလစ္ခ္ လုပ္ျခင္းခံရၿပီး ရုပ္ရွင္ ပြဲေတာ္ေတြမွာ ျပသျခင္း၊ အခ်ိဳ႕ ႏုိင္ငံေတြမွာ ရုပ္ျမင္သံၾကား ကေန ထုတ္လႊင့္ျပသတာမ်ိဳး ရွိခဲ့ပါတယ္။

က်ေနာ့္ ပုဂၢလိက အျမင္အေနနဲ႔ကေတာ့ ဒီလို ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အရုပ္ေလးေတြနဲ႔ ပက္ပက္စက္စက္ ေသြးထြက္ သံယိုေတြ ျပတာဟာ ၀ိေရာဓိ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အဲလို အၾကံဥာဏ္ ရတာကို ခ်ီးက်ဴးမိတယ္။ အပုိင္း ၂၀ ေလာက္ ၾကည့္ဖူးသြားရင္ အဲဒီ ကာတြန္းအတြက္ ဇာတ္ညႊန္းေရးတဲ့ လူေတြကိုေတာင္ ဒီလို ပက္ပက္စက္စက္ ေသကြင္း ေသကြက္ေတြကို စဥ္းစားတတ္လြန္းလို႔ ပံုမွန္လူေတြေတာင္ ဟုတ္ရဲ့လားလုိ႔ ထင္လာမိပါလိမ့္မယ္။ သေဘာက်ရင္ Youtube မွာ ေနာက္ထပ္ အမ်ားႀကီး ရွာေဖြ ၾကည့္ရႈႏုိင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ တခါတခါ ၾကည့္ရင္ ဘယ္လိုမွ မ်ားမ်ား မၾကည့္ႏုိင္ပါဘူး။ ၾကာေတာ့ ကိုယ္တိုင္ေတာင္ ၾကည့္ရင္း စိတ္ထဲမွာ ေတြးၿပီး မခံစားႏုိင္ေတာ့ဘူး ျဖစ္လာလုိ႔ပါ။ ဒါေပမဲ့ အနည္းငယ္ေတာ့ ၾကည့္လုိ႔ ေကာင္းပါတယ္လုိ႔ ျမင္မိပါတယ္။

Wednesday, February 18, 2009

HTML, CSS tutorials

အရင္တုန္းက ဒီကေန႔ Layout လုိ႔ ျမင္ရႏုိင္တဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ ပို႔စ္တင္တဲ့ စာမ်က္ႏွာေတြမွာ Template ဆိုတာပဲ ရွိခဲ့ပါတယ္။ Page Elements နဲ႔ Font and Colors ဆိုတာဟာ လံုး၀ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ျပင္ခ်င္ သပဆို ၀င္သာျပင္၊ ကုဒ္ေတြပဲ တန္းစီေနတာကို ေတြ႔ပါလိမ့္မယ္။ အခု Edit html ဆိုတဲ့ အထဲမွာလိုေပါ့။

ဒီကေန႔ blogger မွာ လုပ္ေပးထားတာေတြဟာ အလြန္ အဆင္ေျပေသာ္ျငားလည္း တခ်ိဳ႕ ေနာက္ခံ Background ပံု တင္ခ်င္တာ လိုမ်ိဳးကေတာ့ ပံုေလးကို ေရြးေပးၿပီး တင္လုိက္တာနဲ႔ ကိုယ့္ဟာကုိယ္ ေအာ္တိုငုတ္တုတ္ လုပ္ေပးႏုိင္တဲ့ လင့္ခ္မ်ိဳး ေပးထားျခင္း မရွိေသးပါဘူး။

အဲဒီအခါမွာ အလြယ္ကူဆံုး နည္းအေနနဲ႔ ဂ်ီေတာ့ခ္ေလးကို ဖြင့္၊ သိတဲ့ တတ္တဲ့လူ ရွာၿပီး ဘယ္လို လုပ္ရမလဲဟင္ လို႔ ေမးလုိက္ၿပီး ရသြားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္က အဲဒါနဲ႔ သေဘာမက်ႏုိင္ပဲ ဟိုဟာေလး ေျပာင္းၾကည့္ခ်င္တယ္၊ ဒီဟာေလး ေျပာင္းၾကည့္ခ်င္တယ္ဆို လုပ္ေပးတဲ့လူက အမ်ိဳးသားျဖစ္ၿပီး၊ ခိုင္းတဲ့လူက ေကာင္မေလး ေခ်ာေခ်ာေလး ျဖစ္ရင္ေတာ့ မျငီး မျငဴ လုပ္ေပးပါလိမ့္မယ္။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ အားနာစရာ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။

အဲလို အားနာရမဲ့အစား ကိုယ့္ဟာကုိယ္ တစ္ခါတည္း သင္ယူထားလိုက္ရေအာင္... ဒါမွမဟုတ္ လုပ္စရာေလး ရွိရင္ အဲဒီဆုိက္ေလး ဖြင့္ၿပီး လိုခ်င္တာေလးရွာလိုက္၊ ေနာက္ ျပန္ပိိတ္ထားလုိက္နဲ႔ လုပ္မယ္။

http://csshtmltutorial.com/

အထက္ပါ လင့္ခ္ဟာ CSS နဲ႔ HTML ကို အေျခခံေလး နည္းနည္း ေလ့လာႏုိင္မဲ့ ၀က္ဘ္ဆိုက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို လြယ္ကူပါတယ္။ ကုိယ္သိခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာကို ေထာက္ၿပီး ေလ့လာလုိ႔ရပါတယ္။ Blogger အတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ CSS ကို ေလ့လာတာ အဆင္ေျပပါလိမ့္မယ္။

Saturday, February 14, 2009

Celtic Kings (Rage of War)


Celitic kings (Rage of war) ကို က်ေနာ္ ေဆာ့ျဖစ္တာ သိပ္မၾကာေသးပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္ေလး အႀကိဳက္ေတြ႔ပါတယ္။ လူပုိင္တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ မေဆာ့ႏုိင္ပဲ နတ္ေဒ၀တာေတြပုိင္တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔မွ ေဆာ့ႏုိင္မဲ့ ဂိမ္းမ်ိဳးလည္း မဟုတ္ေတာ့ အေတာ္ေလး အဆင္ေျပပါတယ္။

က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာက သူ႔ရဲ့ သံယံဇာတ ရွာေဖြတဲ့ ပံုစံဆန္းတာကို ေျပာခ်င္တာပါ။ အျခား ဂိမ္းေတြရဲ့ ေယဘုယ ရွာတဲ့နည္းအရ အေျခခံ အလုပ္သမားေတြ၊ ႏုိင္ငံသားေတြကို အလုပ္လုပ္ခိုင္းၿပီး သံယံဇတေတြ ရွာပါတယ္။ ဒီဂိမ္းမွာကေတာ့ ေရႊက သူ႔အလိုလို ၿမိဳ႕ေတာ္မွာ လူဦးေရ မ်ားတာနဲ႔ မွန္မွန္ တိုးတက္ေနၿပီး အစာအေနနဲ႔ေတာ့ Stronghold ရဲ့ အျပင္မွာ ရွိတဲ့ ရြာေလးေတြကေန အစာကို ကုန္သြယ္ေရး လမ္းေၾကာင္းလုိ လုပ္ၿပီး ပို႔ခိုင္းလုိ႔ ရပါတယ္။ အိမ္အသစ္ ေဆာက္ခြင့္ မရွိတဲ့အတြက္ သစ္ မလိုအပ္ပါဘူး။

အားသာခ်က္ အေနနဲ႔ စီးပြားေရးကို ဂရုစိုက္စရာ (သိပ္) မလိုတဲ့အတြက္ စစ္ဖက္ကို ပို အာရုံစုိက္ႏုိင္စြမ္း ရွိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္ စမ္းၾကည့္သေလာက္ေတာ့ စစ္ unit ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ လစ္မစ္မရွိပဲ ထုတ္လုိ႔ ရႏုိင္တယ္လုိ႔ ထင္မိတယ္။ ကိုယ့္စက္ မဟန္းမျခင္း လိုခ်င္သေလာက္ ထုတ္လုိ႔ ရႏုိင္ေလာက္ပါတယ္။ Celtic Kings ဟာ war craft တို႔လိုပဲ hero အေျခခံတဲ့ ဂိမ္းပါပဲ။ ေဆာ့ၾကည့္ရင္ ပိုသေဘာေပါက္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ Roman နဲ႔ Gaul ႏွစ္တပ္ပဲ ရွိေတာ့ ေဆာ့တာ ၾကာလာရင္ေတာ့ ပ်င္းသြားပါလိမ့္မယ္။ မပ်င္းခင္ေတာ့ အေတာ္ေကာင္းတဲ့ ဂိမ္းပါလုိ႔ ညႊန္းခ်င္ပါတယ္။ :)

Wednesday, February 11, 2009

Hell March 3

Red Alert ဂိမ္းရဲ့ version ေတြဟာ ဟိုး Command & Conquer ကေန စလို႔ အခု Red Alert 3 (Empire of the rising sun) အထိ ေရာက္လာပါၿပီ။ စစခ်င္း version တုန္းက ဘာမွ မထူးျခားေပမဲ့ နံပါတ္ ၂ ကေန စၿပီး ကိုယ္ပိုင္ ဇာတ္လမ္းနဲ႔ ခြဲထြက္လာပါတယ္။

က်ေနာ္ မွတ္မိတာ မွန္ေသးတယ္ ဆိုရင္... နံပါတ္ ၂ မွာ၊ မဟာမိတ္ အဖြဲ႔က သိပၸံပညာရွင္ အိုင္စတုိင္းရဲ့ အကူအညီနဲ႔ ကာလယႏၲယားကို ဖန္တီးၿပီး ဒုတိယ ကမာၻစစ္ မတိုင္ခင္ကို ျပန္သြားပါတယ္။ ပထမ ကမာၻစစ္မွာ ဂ်ာမနီ စစ္ရႈံးၿပီး စစ္သား ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဟစ္တလာဟာ ေထာင္ထဲေရာက္သြားပါတယ္။ ကာလ ယႏၲယားနဲ႔ သြားတဲ့ မဟာမိတ္ဖက္က လူေတြက ေထာင္ထဲက ထြက္လာတဲ့ ဟစ္တလာကို ဖမ္းၿပီး သတ္ပစ္လုိက္ပါတယ္။ အဲလိုနဲ႔ ဂ်ာမနီဟာ အင္အား ႀကီးမလာေတာ့ပဲ ကမာၻ႕ အင္အားႀကီး ပါ၀ါေတြအျဖစ္ အေမရိကန္နဲ႔ ဆိုဗီယက္ ႏွစ္ခုပဲ ေပၚလာခဲ့ၿပီး သူတို႔ ႏွစ္ဖက္က တိုက္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆိုဗီယက္ Campaign ဟာ အေမရိကန္ စစ္ဦးစီး ထိပ္ပုိင္း ဗဟုိ ျဖစ္တဲ့ The Pentagon ကို ၀င္သိမ္းတာကေန စၿပီး အဆံုးမွာ ဆိ္ုဗီယက္က တစ္ကမာၻလံုးကို လႊမ္းမိုးၿပီး ေနအဖြဲ႔အစည္း တစ္ခုလံုးကိုပါ သိမ္းေတာ့မယ္ ဆိုတာနဲ႔ အဆံုးသတ္သြားပါတယ္။ အဆံုးမွာ ရွိရင္းစြဲ ပါတီ ဥကၠဌကို သူ႔လူယံုက ေကာ္ဖီထဲမွာ အဆိပ္ခပ္ၿပီး သတ္လုိက္တယ္ ထင္ပါတယ္။ အေမရိကန္ Campaign အစမွာ နယူးေရာ့ခ္ကို ဆိုဗီယက္ေတြ လက္ကေန ျပန္သိမ္းရတာကေန စၿပီး ေနာက္ဆံုးမွာ ကရီမလင္ နန္းေတာ္ကို တုိက္တဲ့အခန္းနဲ႔ ဆံုးပါတယ္။

အဲဒီအေပၚမွာ နည္းနည္း ပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္ၿပီး ထြက္လာတဲ့ Red Alert 2 (Yuri's revenge) မွာေတာ့ Red Alert 2 မွာတုန္းက ဆိုဗီယက္နဲ႔ အလုပ္တြဲလုပ္ေနတဲ့ စိတ္ပညာရွင္ Yuri က ခြဲထြက္သြားပါတယ္။ ခြဲထြက္ၿပီးေနာက္ ေနရာအတိအက် ေဖာ္ျပဖုိ႔ မလြယ္တဲ့ ကြ်န္းေလး တစ္ကြ်န္းကို အေျချပဳၿပီး ကမာၻကို သိမ္းဖုိ႔ ၾကံစည္ပါတယ္။

အဲဒီမွာ ဆိုဗီယက္ Campaign မွာ အေမရိကန္ဆီက ကာလယႏၲယားကို သိမ္းၿပီး Yuri အႀကီးအက်ယ္ မႏုိင္ေသးခင္က အခ်ိန္ကို ျပန္သြားၿပီး ျပန္တုိက္တယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး Yuri က လေပၚအထိ ထြက္ေျပးတဲ့အတြက္ လကမာၻအထိေတာင္ တက္တိုက္ရပါတယ္။ Red Alert 2 မွာ Yuri 3 ေယာက္နဲ႔ အေမရိကန္ သမၼတကို ရေအာင္ ညိဳ႕ရတဲ့ အခန္းတစ္ခန္း ပါသလို ဒီမွာလဲ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရိုမာေနာ့ဗ္ကို ညိဳ႕ၿပီး ျပန္ကယ္ရတဲ့ အခန္းတစ္ခန္း ပါပါတယ္။ အေမရိကန္ Campaign ကိုေတာ့ ေသခ်ာ မမွတ္မိဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္။

အခု Red Alert 3 ကိုေတာ့ က်ေနာ့္ ကြန္ပ်ဴတာက ဘယ္လိုမွ မလုိက္ႏုိင္တဲ့အတြက္ မေဆာ့ျဖစ္ေသးပါဘူး။ ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္းကို ၾကည့္ရတာကေတာ့ ဆိုဗီယက္နဲ႔ မဟာမိတ္ေတြ တစ္ေယာက္ တစ္ျပန္ တိုက္ေနတာကို ဂ်ပန္က ဒုတိယ ကမာၻစစ္တုန္းကလို ခ်က္ခ်င္း ၀င္မပါလုိက္ပဲ ထိုင္ၾကည့္ေနခဲ့ပါတယ္။ (Red Alert 2 တုန္းက ကာလယႏၲယားနဲ႔ ျပန္သြားထားတဲ့ ကမာၻစစ္ အသစ္ ဆိုတာ သတိရပါ) ထိုင္ၾကည့္ေနရင္း စက္ရုပ္ေတြ အမ်ားႀကီး တည္ေဆာက္ၿပီး ဂ်ပန္စစ္တပ္ႀကီးကို အႀကီးအက်ယ္ ဖြဲ႔စည္းေနၿပီးေနာက္ ကမာၻကို သိမ္းတဲ့ ဇာတ္ေၾကာင္းပါ။ အဲဒီမွာက်ေတာ့ ဂ်ပန္က တစ္တပ္လံုး စက္ရုပ္ေတြခ်ည္း လိုလုိ ျဖစ္သြားတဲ့အတြက္ က်ေနာ္ သိပ္မႀကိဳက္ေတာ့ပါဘူး။ က်ေနာ္ Youtube ကေနပဲ ဗီဒီယို အခ်ိဳ႕ ၾကည့္ဖူးေသးေတာ့ ဘယ္လိုေနမယ္ ဆိုတာ မသိေသးပါဘူး။

အဲဒီ ဂိမ္းသံုးခုထဲမွာ Hell March ဆိုတဲ့ သံစဥ္ တစ္ခုစီပါပါတယ္။ အဲဒါကို Hell March 1, 2, 3 ရယ္လုိ႔ ခြဲထားပါတယ္။ က်ေနာ္ အခုတေလာ အဲဒီ Hell March ကို အၾကာႀကီး နားေထာင္ျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္ ၾကားဖူးတဲ့ ဂိမ္းထဲက သီခ်င္းေတြထဲမွာ ဒီသံစဥ္ေတြကေတာ့ အေကာင္းဆံုးလုိ႔ ထင္မိတယ္။ Need for speed ထဲက သီခ်င္းေတြကလည္း ကားေမာင္းဖို႔ေတာ့ ေကာင္းတယ္။ တကယ္ ႀကိဳက္လည္း ႀကိဳက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီလိုမ်ိဳး ဂိမ္းမေဆာ့ပဲနဲ႔ အျပင္မွာ သူ႔ခ်ည္း သတ္သတ္ နားေထာင္ျဖစ္ ေလာက္ေအာင္ေတာ့ မေကာင္းဘူး။ ဒီ သံုးပုဒ္ထဲမွာ က်ေနာ္ အႀကိဳက္ဆံုးကေတာ့ Hell March 3 ပါ။ အဲဒီသီခ်င္းကို ေအာက္မွာ တင္ထားပါတယ္။


Tuesday, February 10, 2009

ဖြဲ႔တည္ရာ အတြဲ(၁) အမွတ္(၆)


ဖြဲ႕တည္ရာ မဂၢဇင္း အတြဲ (၁) အမွတ္ (၆) ဟာ တစ္ႏွစ္ျပည့္ အထူး၊ အထူထုတ္ အျဖစ္ လြန္ခဲ့တဲ့ ဒီပုိုစ့္မတင္ခင္ နာရီ အနည္းငယ္က ထြက္ရွိလာၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္းထက္ ပုိၿပီး ေ၀ေ၀ဆာဆာနဲ႔ ထြက္ရွိလာတဲ့အတြက္ အားပါးတရ ဖတ္ႏုိင္ဖို႔ ေအာက္ပါ ဖြဲ႔တည္ရာ မီဒီယာ ၀က္ဘ္ဆိုက္မွာ သြားေရာက္ ဆြဲခ် ဖတ္ရႈႏုိင္ပါၿပီ။

http://existencemediagroup.com/



3 column


2006 ကေန 2009 အထိသာ ေရာက္္လာတယ္ တခါမွ သံုးေကာ္လံ ဘေလာ့ဂ္ ပံုစံကို တစ္ခါမွ မသံုးဖူးေသးလုိ႔ ႏွစ္သစ္မွာ ပံုသစ္ စမ္းၾကည့္တဲ့ သေဘာပါ။ အလယ္မွာ စာေတြ က်ပ္ေနတာကို က်ေနာ္ သိပ္ေတာ့ မေဘာမက်လွဘူး။ ဒါေပမဲ့ စမ္းၾကည့္တာေပါ့။

Blogger ရဲ့ ေပးရင္း ပံုစံအတိုင္းကို သံုးေကာ္လံ ေျပာင္းထားတဲ့ ကုဒ္ေတြ ယူခ်င္ရင္ ေအာက္ပါ လင့္ခ္မွာ ၀င္ေရာက္ ယူႏုိင္ပါတယ္။

http://webtalks.blogspot.com/2007/04/downlaod-three-column-new-blogger.html

Monday, February 09, 2009

Program ႏွင့္တည္ရွိမႈ (ရွင္းလင္းခ်က္)

Cbox မွ ေမးခြန္း

udk: ခင္ဗ်ားေရးတဲ့ ပရိုဂရမ္ အေၾကာင္းေတြ ဖတ္ျပီးေတာ့ ....အသီးစားရာက အသားစားလာတယ္။ ေလးဖက္ေထာက္ သြားရာက လမ္းေလွ်ာက္တယ္.. အဲဒီလို အဆင့္ဆင့္ေျပာင္းလည္းလာတာကလည္း လူသားရဲ ့ပရိုဂရမ္တခုမ်ားျဖစ္ေနမလား စဥ္းစားမိ္တယ္။

.........................

အဲဒီေမးခြန္း ေမးေတာ့မွ က်ေနာ့အေနနဲ႔ က်ေနာ့္ အျမင္ထဲက ဟာကြက္ တစ္ခုကို ေထာက္မိသြားတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ အခု ရွင္းလင္းခ်က္ ထပ္တင္ပါတယ္။

က်ေနာ့္အျမင္အရ ဆိုရင္ေတာ့ လူေတြ ေျပာင္းလဲလာတာဟာ Program သြင္းထားတာ မဟုတ္၊ လူေတြ ေျပာင္းလဲေစတဲ့ အေျခအေနသာ Program ျဖစ္တယ္လုိ႔ ျမင္တယ္။

ဥပမာ လူျဖစ္မဲ့ ေမ်ာက္အုပ္ႀကီးက တျဖည္းျဖည္း ပြားလာတာက တစ္ဖက္မွာ ေရခဲေခတ္ စတင္ခါနီးမို႔ တခ်ိဳ႕ေနရာမွာ ေရေတြ ခဲကုန္ၿပီး အသက္ရွင္သန္ ရပ္တည္ မက်န္ရစ္ခဲ့ႏုိင္တဲ့ မ်ိဳးစိတ္ေတြ ပ်က္စီးကုန္လုိ႔ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ အဲဒီအခါမွာ အရင္ကတည္းက ဒီအတိုင္း ျဖစ္ေနတဲ့ ေတာထဲက အသီးအႏွံေတြဟာ ေကြ်းေမြးဖို႔ မေလာက္ငွႏုိင္ ေတာ့တာဟာ အဆန္းမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ေမ်ာက္အုပ္ႀကီးဟာ ႏွစ္အုပ္ ကြဲသြားတယ္လုိ႔ ဆိုရမယ္။ အပင္ေပၚကေန ေျမႀကီးေပၚ ဆင္းလာၿပီး ကြင္းျပင္ေပၚအထိ ထြက္လုိ႔ ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္မွာ လူ ျဖစ္လာတဲ့ တစ္အုပ္နဲ႔ အပင္ေပၚမွာပဲ က်န္ခဲ့ၿပီး ဒီေန႔အထိ ေမ်ာက္ပဲ ဆက္ျဖစ္ေနၾကတဲ့ တစ္အုပ္ ရယ္လုိ႔ ႏွစ္အုပ္ကြဲသြားပါတယ္။ Program ေၾကာင့္ ျဖစ္တာဆို ဘယ္လို အေၾကာင္းေၾကာင့္မွ တူညီတဲ့ ေမ်ာက္အုပ္ႀကီးဟာ ႏွစ္အုပ္ ကြဲစရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ အားလံုးကို အပင္ေအာက္ ေမာင္းခ်လုိက္မွာပါ။

က်ေနာ့္ ရွင္းျပခ်က္အရဆို ေမ်ာက္အုပ္က ပိုႀကီးလာလုိ႔ အစာ မေလာက္မငွ ျဖစ္လာတာမွာ ေရခဲေခတ္ စတာ တစ္ခုတည္းက Program ေၾကာင့္ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေမ်ာက္အုပ္မွာ ဦးေရ တိုးပြားလာတာကေတာ့ သူ႔ စံနစ္က ခ်မွတ္ထားတဲ့အတိုင္း ျဖစ္ရတဲ့သေဘာ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ စဥ္းစားဥာဏ္ ရွိတဲ့ Program ေတြျဖစ္တဲ့ အတြက္ အသက္ရွင္သန္ ရပ္တည္ေရးအတြက္ အပင္ေအာက္ဆင္းၿပီး တျခား အေကာင္ေတြကို အမဲလိုက္ စားတာကေန စတာျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ Program ေတြရဲ့ သူတို႔ ကိုယ္ပိုင္ လႈပ္ရွားမႈ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဆြးေႏြးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ထူးျမတ္။

Thursday, February 05, 2009

Program ႏွင့္ တည္ရွိမႈ

က်ေနာ္တုိ႔ စိတ္ေတြကို Program ေတြအေနနဲ႔ က်ေနာ္ စဥ္းစားေနတာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ က်ေနာ္ ပိုစ့္ေတြ တင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းအရာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဘယ္လိုျမင္သလဲ ဆိုတာဟာ ခမ်ားဆီမွာ သြင္းထားတဲ့ Program အေပၚမွာ မူတည္ေနပါတယ္။ ဒီပိုစ့္မွာ ပံုဆန္းဆန္းေလးေတြ မပါပါဘူး။ စိတ္၀င္စားစရာ ဇာတ္ေၾကာင္းေလးေတြ မပါပါဘူး။ သိပ္ပ်င္းစရာ ေကာင္းပါမယ္။

က်ေနာ္ တင္ျပတာဟာ ဖန္ဆင္းရွင္ အယူအဆနဲ႔ အေတာ္ေလး ဆင္သလို ထင္ရေပမဲ့ က်ေနာ္က က်ေတာ့ ပရိုဂရမ္ေတြက လြဲလို႔ တျခားဟာ ဘာတစ္ခုမွ မရွိဘူး ဆိုတဲ့ လုိင္းကို ဆြဲသြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကို သြင္းထားတဲ့ Program ေတြဟာ မတူညီတဲ့အတြက္ က်ေနာ္က ျဖစ္ႏုိင္တယ္လုိ႔ ျမင္ေပမဲ့ ခမ်ားက ဘာေတြမွန္းလဲ မသိဘူးလုိ႔ ျမင္ေကာင္းျမင္မယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဒါဟာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလုိ႔ ျငင္းဆန္မွာပါပဲ။ တကယ္လို႔ ခမ်ားဟာ ခရစ္ယာန္တစ္ေယာက္ ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီ သြင္းေပးတဲ့ Programmer ဟာ ဘုရားသခင္ပါပဲလုိ႔ လက္ခံလုိက္ပါလိမ့္မယ္။

အဲဒီအေၾကာင္းအရာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ က်ေနာ့္အျမင္ကို က်ေနာ္ ရွင္းျပထားတာဟာ က်ေနာ့္ အေရးအသား ညံ့ဖ်င္းလုိ႔ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ က်ေနာ့္ အေၾကာင္းအရာ မရွင္းလင္း မႈေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ က်ေနာ့္ အခ်က္အလက္ေတြ မခိုင္လံု မႈေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ နားလည္ဖို႔ လြယ္မယ္ မထင္ဘူးလုိ႔ ယူဆမိတယ္။ ဒီပိုစ့္ဟာ ပိုနားလည္လို႔ လြယ္ေအာင္ ထပ္မံ ရွင္းလင္းမႈတစ္ခုသာ ျဖစ္တယ္။

နိဒါန္း

လူေတြရဲ့ Program ေတြဟာ ဘယ္သူက Install လုပ္ထားတာလဲလုိ႔ ေမးရင္ က်ေနာ့္မွာ အေျဖမရွိပါဘူး။ ေသခ်ာတာကေတာ့ Character အေရအတြက္ အတိအက်နဲ႔ အျမင္ကမာၻ တစ္ခုကို တည္ေဆာက္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ စြမ္းအင္ဟာ ကိန္းေသျဖစ္တယ္ ဆိုတာနဲ႔ အတိအက် တူညီပါတယ္။ ခမ်ား သစ္ပင္တစ္ပင္ကို ခုတ္ပစ္လုိက္ရင္ သတၱ၀ါ တစ္ေကာင္ တိုးလာမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေက်ာက္တံုးတစ္တံုးကို ထုေျခလုိက္ရင္ ပမာဏျခင္း တူညီတဲ့ သဲမႈန္ေလးေတြ ထြက္လာသလိုပါပဲ။ အဲလိုနဲ႔ ေလာကႀကီးဟာ လည္ပတ္ေနတယ္လို႔ က်ေနာ္ ယူဆပါတယ္။ ပ်က္စီးကုန္ၾကတဲ့ ေတာႀကီးေတြ၊ သားရဲ တိရိစာၦန္ေတြရဲ့ အခ်ိဳးနဲ႔ လူသားဦးေရေတြ တိုးတက္ လာတာကို ဆိုလိုျခင္း ျဖစ္တယ္။

Program အသစ္ေတြ ထပ္မံ တိုးတိုး မလာေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီအတြက္ အားလံုးရဲ့ အဆံုးသတ္ဟာ တစ္ေန႔မွာ ရွိလာပါလိမ့္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္
စစ္ပြဲႀကီး တစ္ပြဲနဲ႔ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဥကၠာပ်ံခဲႀကီး တစ္ခဲနဲ႔ေသာ္လည္းေကာင္း အဆံုးသတ္ၿပီး အျပန္ျပန္ လည္ေနတာမ်ိဳး ျဖစ္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။

ထပ္ဆင့္ Install လုပ္ျခင္း။

ဒီ Program ေတြဟာ အေသ မဟုတ္ပါဘူး။ အရွင္ ထားထားပါတယ္။ ထပ္ၿပီး တစ္ခုၿပီး တစ္ခု အလိုလို Install လုပ္သြားပါတယ္။ သင္ယူတယ္ဆိုတာဟာ ထပ္ၿပီး Install လုပ္တာပါပဲ။ အဲဒီအထဲမွာ Program တခ်ိဳ႕ဟာ အျခား Program တစ္ခုအေပၚ Install လုပ္သြားႏုိင္တာမ်ိဳး ရွိပါတယ္။

ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ၊ ဘာသာေရး တရားေဟာ ဆရာေတြက အစ ခမ်ား ေလးစားသူေတြ၊ ခမ်ား မိဘေတြအဆံုး လူအမ်ားစု၊ ဒါမွမဟုတ္ အျခား တစ္ဦးဦးကို လႊမ္းမိုးႏုိင္တဲ့ လူေတြကို ဆိုလိုတာပါ။ သူဟာ ခမ်ားရဲ့ စိတ္ကို ေျပာင္းလဲသြား ေစႏုိင္တယ္။ အဲလိုနည္းနဲ႔ ခမ်ားရဲ့ စိတ္ပုိင္းဆိုင္ရာ (အျမင္နဲ႔ မသက္ဆိုင္တဲ့) Program ထဲကို ထပ္ဆင့္ Install လုပ္သြားတယ္။

အျမင္ပုိင္းဆိုင္ရာကို ထပ္ဆင့္ Install လုပ္ႏုိင္တဲ့ လူေတြကေတာ့ ရွားပါမယ္။ မ်က္လွည့္ ဆရာေတြကို ေျပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္လုိ႔ ေရွးတုန္းက ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေရးထားတာေတြမွာ ခ်ဲ့ကား ေရးထားတာ မဟုတ္ပဲ တကယ္သာ ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆို အဲလို တန္ခိုး ျပတာေတြဟာ လူေတြရဲ့ အျမင္ Program ေတြကိုပါ ၀င္ေမႊေႏွာက္ၿပီး ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အတိုင္း Install လုပ္သြားႏုိင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခမ်ားရဲ့ Program ကို သူ႔ရဲ့ Superior ျဖစ္တဲ့ Program နဲ႔ ရုိက္ခ်ိဳးသြားတာပါ။ ရုပ္ရွင္မွာ အထူးျပဳလုပ္ခ်က္ေတြ ထည့္လုိက္တာမ်ိဳးနဲ႔ အလားသဏၭာန္ တူပါမယ္။

က်ေနာ့္ ဘေလာ့ဂ္ရဲ့ ဘန္နာကို က်ေနာ္ စာဖတ္သူကို ျမင္ေစခ်င္တဲ့ပံု ေျပာင္းလုိ႔ရသလို သူတို႔လည္း သူတို႔ကို သူတို႔ ျမင္ေစခ်င္သလို ျမင္ရေအာင္ ေျပာင္းလုိက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

အျမင္၊ အရုပ္၊ အသံ Program မ်ားႏွင့္ တူညီေသာ အေျခခံ။

အျမင္ကို ေျပာင္းတယ္ဆိုတာဟာ ကမာၻေပၚမွာ တကယ္တမ္းေတာ့ အဲဒီ Program ေတြကလြဲၿပီး ဘာမွ ရွိမေနလုိ႔ပါ။ ခမ်ားတို႔ က်ေနာ္တုိ႔ ကိုယ္၌ဟာ Program ေတြသာ ျဖစ္ၾကတယ္။ ခမ်ား အင္တာနက္ေပၚမွာ Webcam နဲ႔ ခမ်ားသူငယ္ခ်င္းကို စကားေျပာ ေနေသာ္ျငားလည္း ခမ်ားေတြ႔ေနရတာဟာ Program ပါပဲ ဆိုတဲ့ သေဘာပါ။

Program ေတြဟာ ေယဘုယ အားျဖင့္ေတာ့ တူညီၾကပါတယ္။ Microsoft Word လို Software ဟာ Linux မွာလည္း ရွိတယ္။ ပံုစံေတြ နာမည္ေတြ မတူညီေပမဲ့ တူညီေသာ အလုပ္ကို လုပ္ၾကပါတယ္။ ထိုနည္းတူပဲ ေယဘုယ အတူတူ ျမင္ရ ခံစားရတာေတြ ရွိပါတယ္

မီးလံုး တစ္လံုး လင္းေနတာကို လူတစ္စုကို ေမးၾကည့္လုိက္မယ္ ဆိုရင္… တစ္၀က္က အ၀ါေရာင္ လင္းေနတယ္လုိ႔ ေျဖၿပီး တစ္၀က္က လိေမၼာ္ေရာင္ လင္းေနတယ္လုိ႔ ေျဖၾကမဲ့ ျဖစ္ႏုိင္ေခ် ရွိပါတယ္။ ဒါေတာင္ ၾကက္ဥေရာင္လို႔ ေျဖမဲ့လူေတြ၊ ေရႊအိုေရာင္လုိ႔ ေျဖမဲ့ လူေတြကို ထည့္မတြက္ ထားေသးပါဘူး။ တကယ္လုိ႔ အဲဒီ လင္းေနတဲ့ မီးလံုးသာ တကယ္ ရွိေနတယ္ဆို ခမ်ားတုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ တစ္ေယာက္ တစ္မ်ိဳးစီ ျမင္ၾကပါ့မလား… ဒါမွမဟုတ္ မီးလံုးက တကယ္ရွိၿပီး အလင္းေရာင္က တကယ္ မရွိတာလား… ဒါေတာင္ က်ေနာ္တို႔ မီးလံုးရဲ့ ပံုပန္းနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ အျငင္းပြားႏုိင္တဲ့ အေျဖေတြကို က်ေနာ္ မေျပာရေသးပါဘူး။

မီးလံုး ဥပမာအရ… ခမ်ားကေတာ့ တစ္မ်ိဳးျမင္ၿပီး က်ေနာ္က ခမ်ား ျမင္သလို အတူတူ မျမင္ႏုိင္တဲ့အတြက္ အလင္းေရာင္ဟာ တကယ္ ရွိေနတယ္လုိ႔ ခမ်ား ေျပာဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ မီးလံုးကို စက္လံုးလုိ႔ ျမင္သူ ရွိႏုိင္သလို တစ္ေယာက္က ဘဲဥလုိ႔ ျမင္ႏုိင္တဲ့အတြက္ မီးလံုးေတာင္ တကယ္ ရွိေနတယ္လုိ႔ ေျပာလုိ႔မျဖစ္ႏုိင္ျပန္ပါဘူး။ ခမ်ားက ဆြဲေဆာင္မႈရွိတယ္လုိ႔ ကိုယ့္ဟာကုိယ္ ျမင္တဲ့ ခမ်ား မ်က္လံုးကို က်ေနာ္က ျပဴးတယ္လို႔ ျမင္ေကာင္း ျမင္ႏုိင္တဲ့အတြက္ ခမ်ား မ်က္လံုးလည္း တကယ္မရွိႏုိင္ျပန္ပါဘူး။

ခမ်ားႀကိဳက္တဲ့ အဆိုေတာ္ကို က်ေနာ္ ဘာလုိ႔ မႀကိဳက္ရတာလဲ… ခမ်ား နားေထာင္လို႔ ေကာင္းတယ္ ဆိုတဲ့ အသံဟာ တကယ္တမ္းသာ ထြက္ေနခဲ့ပါတယ္ ဆိုရင္ က်ေနာ္ရဲ့ နားထဲမွာေကာ ဘာလုိ႔ နားေထာင္လုိ႔ မေကာင္းရမွာလဲ။ ဆိုလိုတာက အုတ္နီခဲ ဆိုတာဟာ ဘယ္သူ႔ ေျခေထာက္ေပၚ ပစ္ခ်ခ် နာတယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ေယဘုယအားျဖင့္ အသံတစ္ခု ထြက္ေနတယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ အေျခခံ အလုပ္လုပ္ပံုျခင္း တူညီတဲ့ Program ေတြက ျပႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါ့ထက္ပုိၿပီး ဆက္လိုက္ရင္ေတာ့ သူ႔အလုပ္လုပ္ပံုနဲ႔ သူ၊ မတူညီတဲ့ ရလာဒ္ေတြ ကြဲထြက္ကုန္ၾကပါတယ္။

တခါတေလ ခမ်ား တကယ္ရွိေနတဲ့ အရာတစ္ခုကို ခမ်ားက လက္ညိဳးညႊန္ၿပီး ျပတဲ့အခါ ခမ်ား ျပတဲ့ မိတ္ေဆြက အဲဒါကို အခ်ိန္ယူၾကည့္ေပမဲ့ မျမင္ႏုိင္တာမ်ိဳးေတြ ၾကံဳဖူးလား… အဲဒါဟာ ခမ်ားျပတဲ့ အရာက တကယ္ရွိေနတယ္၊ သူ မ်က္ေစ့ရွန္းတာပါလို႔ မေတြးပဲ ခမ်ား မိတ္ေဆြရဲ့ အျမင္မွာ အဲဒါ မရွိတာလုိ႔ တစ္ဖက္လွည့္ၿပီး စဥ္းစားဖူးပါသလား… တကယ္ေတာ့ တခါတရံမွာ ခမ်ား Program မွာ အဲဒါ ပါေပမဲ့ သူ႔ဆီမွာ မပါတာမ်ိဳး ျဖစ္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ တိမ္ေတြကို ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး ျမင္ၾကသလိုေပါ့။ တကယ္ေတာ့ ခမ်ား အဲဒါကို ျမင္လုိက္တယ္ ဆိုတာဟာလည္း ေသခ်ာရဲ့လားလုိ႔ ခမ်ားကိုယ္ ခမ်ား ျပန္ေမးရပါလိမ့္မယ္။

ေရေႏြးစက္ တပ္ထားတဲ့ အိမ္ေတြမွာဆို လူတစ္ေယာက္ ၀င္ခ်ိဳးၿပီး ေနာက္တစ္ေယာက္ ၀င္လုိက္ရင္ တင္ထားတဲ့ အပူရွိန္ေတြက မတူညီၾကပါဘူး။ က်ေနာ္ ေရခ်ိဳးၿပီး တင္သြားတဲ့ အပူရွိန္ကို ေနာက္၀င္ခ်ိဳးတဲ့လူ မခံႏုိင္ပါဘူး။ ေယဘုယ အားျဖင့္ အပူ ဆိုတာကို က်ေနာ္တုိ႔ တကယ္ရွိတယ္လုိ႔ သိ္ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ Program သြင္းထားတာက မတူပါဘူး။ ခမ်ားေရာ က်ေနာ္ေရာ ပူတာကို ပူတယ္ဆိုတာကို မေအးလုိ႔ သိေပမဲ့ ခမ်ားအတြက္ အရမ္း ပူတယ္ ဆိုတာဟာ က်ေနာ့္အတြက္ ပူခ်င္မွ ပူပါလိမ့္မယ္။

Program ႏွင့္ တည္ေဆာက္ထားသည့္ ကမာၻ။

ခမ်ား အခု ကြန္ပ်ဴတာ ေရွ႕မွာ ထုိင္ေနတာဟာ ခမ်ားမွာ ခႏၶာကိုယ္ ရွိေနတယ္၊ ခမ်ား ထိုင္ခံု ဆိုတာကို ထိေနတယ္လုိ႔ ခမ်ားကို Program ထဲမွာ ေျပာေနလုိ႔ ခမ်ား ထိုင္ေနတယ္လုိ႔ ခမ်ား သိေနပါတယ္။ တကယ္တမ္းေတာ့ ခမ်ား ခႏၶာကိုယ္ေရာ၊ ထိုင္ခံုေရာဟာ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ က်ေနာ္ အခုေရးထားတဲ့ ပုိစ့္ မရွိေနသလိုပဲ တကယ္ ရွိမေနပါဘူး။ ရွိေနတာက ခမ်ားရဲ့ Program ပါ။ ခမ်ား ဒါကို ျမင္တယ္လုိ႔ Program က ျပထားပါတယ္။ ဒါကို ခံစားမိတယ္လို႔ Program က ျပထားပါတယ္။ ဒါေတြဟာ တကယ္ရွိတယ္လုိ႔ ေတြးေစဖို႔ရာ Program က အာမခံ ထားပါတယ္။ လူေတြဟာ Program ေတြပါပဲလို႔ေတာ့ က်ေနာ္ မေျပာပါဘူး။ က်ေနာ္ မရွင္းတတ္ပါဘူး။

ခမ်ား အျမင္နဲ႔ ခမ်ား မိတ္ေဆြ အျမင္နဲ႔ ျခားနားတာဟာ Program မတူညီၾကလို႔ပါ။ ခမ်ား ႀကိဳက္တဲ့ မုန္လာဥကို ခမ်ားသားက ေထြးေထြး ထုတ္ပစ္တာဟာ Program မတူညီၾကလုိ႔ပါ။ ကေလးေတြ ဆြဲၾကတဲ့ ပံုေတြထဲမွာ ေနလံုးႀကီးကို အနီေရာင္ ဆြဲလုိက္ၾက၊ အ၀ါေရာင္ ဆြဲလုိက္ၾကနဲ႔ ေသခ်ာၾကည့္ေတာ့ အျဖဴေရာင္လုိ႔ ထင္ရတာဟာ ေနလံုးႀကီးေတာင္ တကယ္ မရွိလုိ႔ပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ကို စြမ္းအင္ ေပးေနတဲ့ အရင္းအျမစ္ႀကီး ဆိုတာကေတာင္ တကယ္ မတည္ရွိပါဘူးလို႔ ထင္ေနရတဲ့အခါ က်ေနာ္တုိ႔သည္ တကယ္ရွိပါသည္ လုိ႔ ျမန္မာျပည္ ေက်ာင္းသံုးဖတ္စာအုပ္က စာကို ေအာ္က်က္ေနတဲ့ ကေလးလို ခမ်ား က်ယ္က်ယ္ ေအာ္ရဲပါ့မလား…

ခမ်ား ေအာ္ရဲပါလိမ့္မယ္။ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ခမ်ားရဲ့ ရွိေနတဲ့ Program က ခမ်ားဟာ လူျဖစ္တယ္၊ တည္ရွိတယ္ လို႔ အာမခံထားတာေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။

Program ကို ခ်ိဳးဖ်က္ျခင္း။

က်ေနာ္ အခု ဒါနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ေျပာျပေနသမွ်ထဲမွာ အသံုး၀င္ႏုိင္တာေလး ကေတာ့ ဒီ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

ခမ်ား Program ဟာ ခမ်ားကို ကန္႔သတ္ထားပါတယ္။ ခမ်ား အျမင့္ဆံုး ခုန္ႏုိင္တဲ့ အျမင့္ကို တိတိ က်က် သတ္မွတ္ထားတယ္။ ခမ်ား ျမင္ႏုိင္တဲ့ အကြာအေ၀းကို ကန္႔သတ္ထားတယ္။ ယုတ္စြ အဆံုး ခမ်ား အသက္ရွင္သန္ႏုိင္တဲ့ ကာလကိုပါ ကန္႔သတ္ထားပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ အဲဒါကို ခ်ိဳးဖ်က္ၾကျခင္းနည္းနဲ႔ ပို ျမင့္ျမင္ခုန္မယ္၊ မွတ္ဥာဏ္မွာ သံုးဆေလာက္ ပိုၿပီး မွတ္မယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့။

ခမ်ား Program က အခ်ိန္ကာလ အပိုင္းအျခား တစ္ခု အတြင္းမွာ ျမင့္မား ႀကီးထြားမႈကို သြင္းထားပါတယ္။ အရြယ္နဲ႔အမွ် ခမ်ား မ်က္လံုးက ပိုပိုၿပီးေတာ့ အျမင္က စက္ကြင္း ျမင့္လာတယ္။ ခမ်ားဟာခမ်ားလည္း ႀကီးထြားလာတယ္လုိ႔ Program က ေဖာ္ျပပါတယ္။ ဆိုလိုတာက Program ဟာ အခ်ိန္ကာလ အပိုင္းအျခား တစ္ခုအထိ အတြင္းမွာ တိုးတက္လာဖို႔သာ ရွိေနတယ္လို႔ ဆိုလိုပါတယ္။

အဲလို အေျခအေနမွာ ခမ်ားဟာ အျမင့္ခုန္ အားကစားသမား တစ္ဦး ျဖစ္ေနၿပီး ေန႔တိုင္း ေန႔တိုင္း ေလ့က်င့္ေနမိမယ္ ဆိုရင္ ခမ်ားမွာ တိုးတက္မႈ ေတြသာ ျဖစ္ႏုိင္ေခ် ရွိေနတဲ့အတြက္ ခုန္သမွ် ခုန္သမွ်ေတြဟာ တိုးတိုးၿပီးေတာ့ ျမင့္လာမွာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ထဲမွာ ပိုပို မွတ္ႏုိင္ဖို႔ ႀကိဳးစားျခင္းဟာ ခမ်ား ဦးေႏွာက္ရဲ့ ရွိရင္းစြဲ မွတ္ႏုိင္ေခ်ကို ျပည့္သြားေစၿပီး ေနရာအသစ္ေတြကို Program က ဖန္တီးေပးႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။

ဒါေပမဲ့ Program မွာ ကန္႔သတ္ခ်က္ ရွိပါတယ္။ ခမ်ားရဲ့ တိုးတက္မႈေတြဟာ တစ္ေနရာမွာ ရပ္တန္႔ကို ရပ္တန္႔ သြားရပါလိမ့္မယ္။ ခမ်ားကို လူတစ္ဦးအျဖစ္ Program သြင္းထားတဲ့အတြက္ လူတစ္ဦး အေနနဲ႔ အျမင့္ဆံုး ခုန္ႏုိင္တဲ့ ပမာဏကိုလည္း အဲဒီထဲမွာ တစ္ပါတည္း သြင္းထားပါတယ္။ ခမ်ားခုန္ႏုိင္သေလာက္ ခုန္တာဟာ အဲဒါထက္ ေက်ာ္ဖုိ႔ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ သတ္မွတ္ခ်က္ကို ခ်ိဳးဖ်က္ႏုိင္ခဲ့မယ္ ဆိုရင္ ဘယ္လိုေနပါမလဲ...

သမိုင္းမွာ လူေတြဟာ Program ကို ခ်ိဳးဖ်က္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ခ်ိဳးဖ်က္သြား ၾကတဲ့ လူေတြေရာ၊ သူမ်ား Program ကုိပါ ခ်ိဳးဖ်က္ေပးႏုိင္ခဲ့ၾကတဲ့ လူေတြေရာ အမ်ားႀကီး ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

အဲဒီထဲက တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဗုဒၶ ေဟာသြားတာေတြဟာ အခုအခ်ိန္ထိ ကြက္တိ မွန္တာေတြ ရွိေနပါတယ္။ သူ႔ကို ကိုးကား ေျပာရတာဟာ ခ်ိဳးဖ်က္နည္းကို ေတြ႔ရွိသြားတဲ့ အေၾကာင္းပါ ေျပာခ်င္လုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ေရေၾကာင္း သြားလာမႈဟာ မေပၚေသးသေလာက္ ျဖစ္ေနတဲ့ ေခတ္မွာ ကမာၻ႕ တိုက္ႀကီး ဘယ္ႏွစ္တိုက္ ရွိေၾကာင္း အေျခခံကို သူ႔နည္း သူ႔ဟန္နဲ႔ ရွင္းျပသြားတာေတြက အစ ကမာၻ တစ္ခုတည္း မဟုတ္ဘူး၊ အဆံုးအစ မရွိ (ရွာမေတြ႔ေသးတဲ့) စၾက၀ဠာ ဆိုတာ ရွိေနတယ္ ဆိုတာက အဆံုး အားလံုးဟာ တကယ္ မွန္ေနတယ္ ဆိုတာကို သိၾကမွာပါ။ သူေဟာၿပီး ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာအထိ ဥေရာပဖက္မွာဆို တစ္လံုးတည္းေသာ ဖန္ဆင္းထားတဲ့ ဒီကမာၻႀကီးဟာ အျပားႀကီး ျဖစ္ၿပီး အစြန္းေရာက္ရင္ ေရတံခြန္ႀကီးကေန ျပဳတ္က်မယ္လို႔ ထင္ေနၾကေသးတာကိုး။


ျပန္ဆက္ရရင္ သူဟာ Program ကို ခ်ိဳးေဖာက္ခဲ့တဲ့ အေတြးအေခၚ ပညာရွင္ႀကီး တစ္ဦးပါပဲ။ သူဟာ Section (ဘ၀) ေတြနဲ႔ ပံုမွန္ Run ေနတဲ့ Program ကို လံုး၀ Shut Down လုပ္၊ ပိတ္ပစ္ လိုက္ဖုိ႔အထိ စမ္းသပ္ခဲ့သူ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ သူဟာ ပံုမွန္ လည္ပတ္ေနတဲ့ Program ရဲ့ အခ်ိန္ ဇယားကို ရႈပ္ေထြးသြားေအာင္ လုပ္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။

တရားထိုင္တဲ့ နည္းလမ္းအရ… Program ထဲမွာ မသိစိတ္နဲ႔ တစ္ခ်ိန္လံုး အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အသက္ရႈျခင္း နည္းစံနစ္ကို ခိုင္းမွ လုပ္တဲ့ သိစိတ္ကို အလုပ္ေပးလုပ္ လုိက္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အလုပ္လုပ္ပံုဟာ ေရာေထြး သြားပါတယ္။


ျဖစ္ႏုိင္တာကေတာ့ အသံုးခ်ခြင့္ မေပးထားတဲ့ မသိစိတ္က လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ကို သိစိတ္နဲ႔ လုပ္လုိက္တဲ့အတြက္ မသိစိတ္နဲ႔ သိစိတ္နဲ႔ဟာ တူတူ ျဖစ္သြားၿပီး မသိစိတ္ထဲကို ၀င္သြားႏုိင္တဲ့ သေဘာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ မသိစိတ္က အားလပ္သြားတဲ့အတြက္ သူ႔ကိုပါ ခိုင္းေစႏုိင္သြားတဲ့ သေဘာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဦးေႏွာက္ကို ၁၀ ရာခိုင္ႏႈန္းပဲ အသံုးခ်ရေသးတယ္ ဆိုတာကို မွန္တယ္လုိ႔ ေျပာသူ ရွိသလို ၁၀၀ ရာခိုင္းႏႈန္း အျပည့္ အသံုးခ်ေနပါတယ္လို႔ ဆိုသူေတြ ရွိပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္က မသိစိတ္ကိုပါ ကိုယ့္လိုရာ ခိုင္းဖို႔ အသံုးခ်တယ္လုိ႔ ဆိုတဲ့အတြက္ က်ေနာ့္ အျမင္ဟာ ဒါေတြနဲ႔ ပဋိပကၡ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။

ဥပမာ က်ေနာ္တုိ႔ Strategy Game တစ္ခုရဲ့ Campaign ဆိုတဲ့ အစဥ္လိုက္ ပံုျပင္သဖြယ္ အဆင့္ဆင့္ သြားတဲ့ တုိက္ပြဲေတြကို ဒီအတိုင္း မတိုက္ပဲ cheats နဲ႔ ေျမပံုေတြ ႀကိဳျမင္ရေအာင္ လုပ္တာမ်ိဳး၊ ေနာက္တစ္ဆင့္ကို ေက်ာ္ၾကည့္တာမ်ိဳးေတြ လုပ္ႏုိင္တာမ်ိဳး ျဖစ္သြားတာပါပဲ။ ဗုဒၶဟာ လူေတြရဲ့ ေနာက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာမွ သိလာႏုိင္မယ္ လုိ႔ Program သြင္းထားတာကို အခုကတည္းက ျမင္ႏုိင္သြားတဲ့ သေဘာျဖစ္ႏုိင္ပါမယ္။


က်ေနာ္ နားလည္သေလာက္ေတာ့... သူ႔ဆိုလိုရင္းဟာ… အဲေလာက္ အဆံုးအထိ ဆက္လည္ပတ္ေနမဲ့အစား အခုကတည္းက ဒီ Program ေတြကို လံုး၀ ပိတ္ပစ္တာ ပိုမေကာင္းဘူးလား ဆိုတာပါပဲ။ ဒါမွမဟုတ္… သူဟာ ဒီ ရွည္လ်ားလွတဲ့ ဒီ Program သြင္းထားေသာ ကမာၻတုႀကီးရဲ့ အဆံုးမွာ Program ေတြ အားလံုးအတြက္ သိပ္မေကာင္းလွတဲ့ အဆံုးသတ္ကို ႀကိဳျမင္ခဲ့လို႔လား ဆိုတာကိုေတာ့ သူပဲ သိပါလိမ့္မယ္။ နိဗၺာန္မွာ ဘာမွ မရွိျခင္းဟာ Program ပိတ္သြားလုိ႔လို႔ ယူဆရပါလိမ့္မယ္။

အထက္ပါ အေၾကာင္းအရာမွာတင္ပဲ Program ကို ခ်ိဳးေဖာက္ဖုိ႔ နည္းတစ္နည္းကို ေတြ႔ရွိခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ေထာင့္ ငါးရာ ေလာက္ကတည္းက ေတြ႔ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ စိတ္ Program အတြက္ပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ လူသားေတြဟာလည္း Program ေတြကို တက္ညီ လက္ညီနဲ႔ တာ္ေတာ္ေလး ခ်ိဳးေဖာက္လာခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။

Program ခ်ိဳးဖ်က္ခဲ့ေသာ သမုိင္း။

သစ္ပင္ေပၚမွာ ေနခိုင္းရာကေန ေအာက္ကို ဆင္းလာတယ္။ ျမက္ခင္းေပၚမွာ သစ္ပင္ တက္တုန္းကလို ေလးဖက္ေထာက္ သြားရတာ အလုပ္မတြင္ ျဖစ္လာေတာ့ ျမင္းေတြလို လက္ေတြ ေပ်ာက္ကုန္ၿပီး သန္မာတဲ့ တစ္ေခ်ာင္းတည္း ေထာက္ၿပီး ဆက္သြားမဲ့အစား မတ္မတ္ရပ္ၿပီး ေျပးတယ္။ လြတ္လာတဲ့ လက္နဲ႔ ပစၥည္း ကိရိယာေတြ အသံုးခ်လာတယ္။ အသီးပဲ စားခိုင္းရာကေန အသားစားတယ္။ ေနာင္ ဘာေတြ ဆက္ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ အားလံုး သိၾကပါတယ္။ ဖားေတြေတာင္ ေရထဲက တက္လာႏုိင္ၾကၿပီ ဆိုမွေတာ့ အခု ခမ်ားတို႔ က်ေနာ္တို႔ေတာင္ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ ေရာက္လာႏုိင္ၾကၿပီ မဟုတ္ပါလား။

က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ေရထဲ မေနႏိုင္ၾကဘူးလုိ႔ Program အသြင္းခံထားရေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ အခု ကိုယ့္နည္း ကုိယ့္ဟန္နဲ႔ ရေအာင္ ေနႏုိင္လာၾကတယ္။ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အပင္ေပၚကေန ကြင္းျပင္ကို ဆင္းလာရံုမက တစ္ခ်ိန္က ေသဆံုးခဲ့တဲ့ ဘုရင္ေတြလုိ႔ ယူဆတဲ့ ၾကယ္ေတြဆီကို က်ေနာ္တို႔ ပ်ံသန္းေနၾကၿပီ။

အခု က်ေနာ္တို႔ ကိုယ္၌က Program ေတြကို ဘာလုိ႔ ေရးႏုိင္လာၾကသလဲ ဆိုရင္… Programming code ေတြ ေရးေပးတဲ့ software ေတြ ေပၚလာသလို က်ေနာ္တုိ႔ Program ေတြဟာလည္း ကိုယ့္ဟာကုိယ္ Program ထဲမွာ ကြန္ပ်ဴတာ ဆိုတာကို ဖန္ဆင္းၿပီး Program ပိစိေလးေတြ ေရးႏုိင္လာၾကတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ ကမာၻနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ဟာလည္း က်ေနာ္တုိ႔ထက္ ပိုၿပီး ျမင့္မားတဲ့ Program ႀကီးတစ္ခုက ေရးထုတ္ လုိက္တဲ့ ကမာၻအတု တစ္ခုပဲလား…

နိဂံုး

အထက္ပါ ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြဟာ စဥ္းစားစရာ ျဖစ္ႏုိင္ေစမယ္၊ ခမ်ားရဲ့ သေဘာမက်တဲ့ Program အပုိင္းေတြကို ခ်ိဳးေဖာက္ဖို႔ နည္းလမ္းေတြ ရွာေတြ႕လာႏုိင္ေစမယ္၊ ခမ်ားရဲ့ တည္ရွိမႈကို ေမးခြန္း ထုတ္ႏုိင္ေစမယ္၊ ျဖစ္ေစခ်င္သလို ျဖစ္မလာတာကို Program မတူညီတာေၾကာင့္သာ ျဖစ္တယ္ ဆိုၿပီး တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ပို နားလည္ေပးလာၾက ႏုိင္မယ္၊ ဘ၀ဟာ Program ႀကီး တစ္ခုသာ ျဖစ္တယ္၊ လည္ပတ္ေနတဲ့ Section ေတြ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခုၾကားမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပဲ ေနသြားမယ္လုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခုခု ခံစားရၿပီ ဆိုရင္ က်ေနာ္ ထုိင္ေတြးေနတာေတြဟာ ခမ်ားအတြက္ အက်ိဳးရွိမယ္လုိ႔ က်ေနာ္ ယူဆပါတယ္။

က်ေနာ့္အေတြးထက္ ခမ်ားအေတြးက ပိုက်ယ္ျပန္႔ႏုိင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ စဥ္းစားတာကို စိတ္၀င္စားမယ္ဆို ခမ်ားလည္း ေခါင္းထဲ ထည့္ၿပီး တိုးခ်ဲ့ စဥ္းစားသြားႏိုင္ရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ေတြးမိတဲ့ အျမင္ဟာ ပိုၿပီး ခိုင္မာလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ယုတ္စြအဆံုး အဲဒီ Program ေတြကို အဆံုးမသတ္ႏုိင္ ရင္ေတာင္ က်ေနာ္တုိ႔ ဘ၀ေတြမွာ မတူညီ ကြဲျပားျခင္းကို နားလည္မႈနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေနႏုိင္ၾကပါလိမ့္မယ္။

အခု ခမ်ား Program မွာ က်ေနာ္ အခု ေျပာေနတဲ့ အရာေတြကို ဆက္လက္ တိုးခ်ဲ႕ ေတြးေခၚဖို႔ add-on တစ္ခု ထပ္ install လုပ္ဖို႔ရာ ခမ်ားကို ေမးေနပါၿပီ။ Yes နဲ႔ No မွာ တစ္ခုခုကို click လုပ္ဖုိ႔ကေတာ့ ခမ်ားရဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္သာ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။